شاید هم خودکار هیچوقت تموم نشه، فقط من خسته بشم از نوشتن یا از واژه‌هایی که قرار بود درمان باشن ولی فقط باعث یادآور شدن دردن هر کلمه‌ای که می‌نویسم یه تکه از خودمه، یه تکه که نمیدونم قراره گم بشه یا نجات پیدا کنه بعضی شبا حس می‌کنم کاغذ داره ازم انتقام می‌گیره چون بیشتر از اون‌که بنویسم، بهش خیره میمونم.