میزبان چند دوست بودیم؛ اناری دون کرده بودیم با گلپر و نمک و خرمالو های زیبا را در بشقاب سرامیکی زیبا چیده بودیم؛
بچه ها مشغول بازی بودند و ما مشغول خاطرات و اشعار فاخر و گاهی هم خوانی ترانه ای….
صدایی از بیرون آمد که توجه مرا جلب کرد نه بقیه را، به خاطر خاطرات جنگ چهل روزه ،برای لحظاتی فکر کردم بمبی، موشکی جایی زدند؛ خدا را شکر اشتباه کرده بودم، کسی هم اصلا حواسش پرت نشده بود… جنگ میشود این هفته؟؟ این سوال لعنتی را ماههاست جمعه شبها از هم میپرسیم، اخبار را شخم میزنیم… بی نتیجه😔
———
دیگر از این بیشتر بلد نیستم نقد زندگی کنیم، همه برنامه ها کوتاه مدت است، طبیعتا از جنگ هراس دارم و اون امام جمعه ای که امروز خوشحال بوده مذاکرات تاکنون موفق نبوده، اگر به جای مشهد چند شب در شهر من اقامت داشت، از این گلواژه ها دیگر نمیگفت.

به امید دیدن فردا صبح برای همه مون

علیرضا شیری