از کتاب #آواز_قو
(گزیده اشعار دکتر مهدی #حمیدی_شیرازی با مقدمه ی دکتر محمدرضا #شفیعی_کدکنی)

اگر بخواهیم از شعر سنتی صد سال اخیر ایران سفینه ای فراهم آوریم،بعد از بهار و ایرج و پروین و شهریار،بیشترین حجم انتخاب از شعر حمیدی خواهد بود.
حمیدی در عرصه های گوناگون سخن پارسی شاعری ورزیده و توانا بود که در چندین قالب از قوالب شعر سنتی پارسی شاهکارهای ارجمندی به یادگار گذاشت.از قصایدی مانند :
#گیسوان_سپید و #روزآخرسال و #بر_مرگ_رشیدیاسمی و #آخرین_حرف و #کعبه و #عروس_دشت و #مصاحبه_و_شوخی_با_نیما و #پس_ازمعشوق
و مثنوی هایی مانند :
#جام_شکسته و #گنج و #مرغ_سقا و #بت_شکن_بابل و #موسی و #مرغ_طوفان
تا قطعاتی از قبیل :
#سقراط و #پندشاعرانه و #مرگ_امیدها و #مردم_گیاه و #چندکلمه_برسنگ و #بلای_معلمی و #روزگذشته و #بهارعمر و #بارهاازمن_پرسیده_اند و #دوقطره و #قلب_فرسوده ،
تا چارپاره هایی مانند : #مادرم_درآخرین_روزهای_زندگی و #درامواج_سند و #بیشه و #گل_مریم و #باغبانی_شاعر.....
امتیاز بزرگ حمیدی،برغم اغلب کسانی که در این عصر شعر کلاسیک می سرایند،این بود که تا از حالتی روحی سرشار نمی شد،شعر نمی گفت؛اکثر شعرهای او نوعی بیان حالت عاطفی اوست.از خشم و کیته تا مهر و مرثیه و نوعی بیان حالت عاطفی اوست خشم و کینه تا مهر و مرثیه و نوعی تاملات وجودی.در مجموعه میراث شعری او،شعرهای درخشانی که تصویر کننده این گونه حالات شخصی او باشد کم نیست،و من بارها به هنگام خواندن بعضی از شعرهای او،چندان تاثرعاطفی در خویش احساس کرده ام که قلبم فشرده شده است،و این نتیجه چیزی جز بهره مندی او از صدق عاطفی نبوده است.
شعر حمیدی مبانی #جمال_شناسی خود را در #سبک_خراسانی می جوید.او زبان فرخی و منوچهری و فردوسی و دیگر بزرگان قرن چهارم و پنجم را،با تلفیقی از اجزای زبان عصر،زبان ویژه ی خود کرده،و در این کار "توفیقی چشم گیر به دست آورده است."
شعرهای برجسته او،غالبا محصول نیمه دوم عمر شاعری اوست،وگرنه به هنگام فوران شعرهای جوانی،شعرش اغلب دارای نقص های زبانی آشکار است،اما در نیمه دوم عمر شاعریش،روز به روز بر پختگی و سختگی شعرها افزوده شده و بعضی از شاهکارهای شعری او،#اوج_کاربرد_زبان_سنتی در شعر عصر ماست.مثلا در شعر #ملکه_عریان که آن را در سنین بالای چهل سالگی سروده است.
اگر ارتباط نسل های آینده،با شعر گذشته فارسی حفظ شود،شعرحمیدی در آینده می تواند یکی از مظاهر جمال هنری زبان فارسی در عصر ما باشد؛و اگر ارتباط نسل های آینده از این نوع فرهنگ قطع شود،که متاسفانه بر اثر مساعی تعمدی وزارت آموزش و پرورش،و دانشگاه ها،قراین روز به روز از این انقطاع خبر می دهند،شعر حمیدی و بهار و طبعا،فردوسی و مولوی و سنایی و همه بزرگان کهن، این جمال و جلوه ای را که امروز برای بعضی از ماها دارد،دیگر برای آیندگان نخواهد داشت،و "چنان روزی مباد."


#شفیعی_کدکنی

#حمیدی_درنظردیگران


@drhamidi