#مصاحبه_و_شوخی_با_نیما



بشعر اگرچه کسی آشنا چو نیما نیست 
سوای شعر خلافی میانه ی ما نیست 

اگرچه واسطه ی انس ما همان شعر است 
میانمان سر آن گفتگوست دعوا نیست 

رهی که فاصل گفتار او ز گفت من است
کمی ز راه زمین تا بر ثریا نیست
 
بپیش من همه اشعار او معمایی است 
اگرچه در بر او شعر من معما نیست 

شکسته مردی بگذشته عمر از چهل است 
بگوشه گیری کمتر ز مرغ عنقا نیست
 
چنانکه زندگی او جداست از دنیا 
ترانه هاش تو گوئی از آن دنیا نیست
 
خودش برآن که زما قرن ها دویده بپیش 
بگوش ما سخنش زین قبل خوش آوا نیست 

مرا گمان که کسی با چنین عقیدت و فکر 
زنسل آدم و از دودمان حوا نیست 

نخست بار که دیدم گرفتمش چون دوست 
که دوستی ثمر فکر و طرز انشاء نیست
 
ترانه خواند و گزم داد و سخت شیرین بود 
از آنکه با غزلش زهر کم ز حلوا نیست 

دو قطعه خواند : "فرحناک شام"و"روشن روز"
دو قطعه شعر که روی زمینش همتا نیست 

من از شنیدن آن تا خبر شدم دیدم
که پیش چشمم جز تیرگی هویدا نیست
 
میان وحشت و غم پیش دیده میرقصد 
کف اطاق که از سقف آن مجزا نیست
 
بچشم دید کسی کاو شنید قطعه او 
دقیقه ای که شب قبر آشکارا نیست
 
بخواند شعر و بمن گفت زین دو قطعه شعر 
کدام زیبا هست و کدام زیبا نیست ؟

بخنده گفتم ای اوستاد هر دو یکی است 
شنیده ای که جدا اصل سگ ز روبا نیست 

گر این عجایب محض است آن غرائب صرف 
یکی کم از دگری ناپسند و رسوا نیست

ز من مپرس که خود هر چه هست اینقدر است 
که پیش دیده من صورت تو پیدا نیست 

اگر نخورده سری ناگهان بخاره ی سخت 
ز حال من خبرش همچو سنگ خارا نیست 

بزرگ دریا مردا ، سرم دوار گرفت 
گناه بخت من است این گناه دریا نیست 

چو این شنید بگفتار خود گواه آورد 
زقول اجنبیانی کشان سر و پا نیست
 
از این قبیل که نیماست پیشتاز ادب 
که سبک نیما الا که سبک نیما نیست
 
که او بملک سخن صاحب بنای نو است 
که بحر و قافیه در شعر او هویدا نیست 

که در دل سخن او معانی تازه است 
که کس بتندی او راه شعر پیما نیست
 
جواب دادم با آنکه اجنبی بوده است 
بنای داوریش بی اساس و دروا نیست

در اینکه سبک تو خود سبک تو است حرفی نیست 
در اینکه تازه بود نیز شبهه را جا نیست 

ولیک اجنبی بیخبر چه میداند 
لطائف سخنش کش ز جد و آبا نیست ؟

بوصف اجنبیان در سخن فریب مخور 
که گوش اجنبیان پرده دل ما نیست 

قضاوت دگران در زبان و گفته ی ما 
کم از قضاوت ما در زبان آنها نیست
 
بگوش ایران این گفته ناخوش آیند است 
بگفته ی دگران اعتماد و پروا نیست 

چنین سخن که ترا هست بوالعجب سخنی است 
که باز با همه شیرینیت گوارا نیست 

سه چیز هست در او : وحشت و عجائب و حمق 
سه چیز نیست در او : وزن و لفظ و معنا نیست 

اگر زمانی خود این سه بود و آن سه نبود 
بعید نیست که شعری شود که شیوا نیست 

ولی تو شعر شناسی که چیست در بر من ؟
گلی که خسته از او دیده تماشا نیست 

یکی پرند سپید است نرم و رویاخیز
که دلنواز چو رویاست گرچه رویا نیست
 
بجان معنی پیچیده با لطافت و ناز 
چنانکه حاجب عشق و حجاب سیما نیست 

در آن ترانه موسیقی است و تابش صبح 
بگوش نغمه ی لالائی است و لالا نیست

به بحر و قافیه در گوش جان خوش آهنگ است 
که گر بگوش چنین نیست ، روح بخشا نیست 

در او نهفته  هوایی ز عشق دلداری است 
که گر ز آتش عشقی تهی است بویا نیست 

بلفظ و معنی مجموع شادی است و غم است 
دلی که بسته بدو شد از او شکیبا نیست 

نه لفظ تنها هست و نه معنی تنهاست
که شاهدی که بود ژنده پوش رعنا نیست 

حقیقت آنکه دو چیز است شعر :صنعت و ذوق
اگر نه صنعت تنهاست ذوق تنها نیست 

گمان برند گروهی که غاقل از سخن اند 
که لفظ و وزن قبائی بقد معنا نیست
 
مرا عقیده برآنست کاین خطا زآنجاست
که خیلتاش سخن طبع حکم فرما نیست

مسلم است  که پیش سخن فرو ماند 
کسی که او را طبعی بلند و غرا نیست 

مرا بجستجوی سبک تازه رغبتهاست 
ولی بگفتن شعر شکسته سودا نیست 

بحور کهنه توانند فکر تازه کشید 
اگر زبان سخنگوی ناتوانا نیست 

در این قصیده ببیبن قصه های نو بشنو
زهرچه خواسته ام یک نگفته بر  جا نیست 

ولی ادای سخن مشکل است و جانفرسا
چو کلک من همه را نیز کلک گویا نیست 



#قصیده_ها
#حمیدی_شیرازی


@drhamidi