#در_خیمه_ی_سیاه





های ، ای ابر زمستانی تردامن!
از تو می‌پرسم این راز ، بگو با من

زین دو تن یک تن ناچار گنهکار است
اوست این تن که گنهکار بوَد یا من ؟

از تو می‌پرسم این قصه که می‌دانم
جز تو این قصه نداند کس ، الا من

بنگر امروز من ای شاهد دیروزی
تات در پیش خدا خوانم فردا من

این تو بودی که زدی برق و نگه کردی
چون زدم بوسه بر آن دست فریبا من

برق چشمان تو را بر رخ او لغزان
دیدم آن شب چو شفق در گل حمرا من

بس شنیدم ز لبش خندان پی‌ در پی
کاین منم آخر با دوست به صحرا من

یعنی ای عاشق دهسال اگر رفتم
ها تو و ها دل تاریک شب و ها من

موی پیچیده شکن خورده بر آن شانه
باد بیدادگر افتاده در آن دامن

سوده با موی بر آن شانه ی سیمین دل
رفته با باد در آن دامن بالا من

هست عاشق‌کش، خوشبوی، فریبنده
ای سراپا هوس و مست ، سراپا من

نرم لغزان و نشاط آور و جان پرور
ماه و خورشید چه خوانمش خدایا من

آرزویی ، غزلی ، جامه به تن کرده
جامه‌ای مانده میان تن او تا من

خواب شیرینی در عالم بیداری
شکرین خوابی نادیده به رؤیا من

از رخ روشنش و گرمی آغوشش
بی‌خبر از شب و تاریکی سرما من

زآن دم نرم هوس پرور مشک آگین
دیده جان گرسنه ی لذت نجوا من

او همه ناز و همه ناز تماشایی
من همه چشم و همه چشم تماشا من

او به حاشا زده بدها که به من کرده
وین دل مست خوشی داده به حاشا من

این همه دیدی و بسیار جز این دیدی
از تو پنهان چه کنم قصه ی پیدا من

تو ز نو کنده ، دل گریان از دریا
دل گرینده زده باز به دریا من

هان و هان بنگر ، کز آنچه در اینجا بود
خود همین‌جاست که وامانده و اینجا من

پس تنی از ما گر هیچ وفا داند
من تنهام ، بگو فردا ، تنها من!!.





#حمیدی_شیرازی
#قصیده_ها




@drmhamidi