تقدیم به دوست و استادم دکتر مهدی #حمیدی_شیرازی
غلطیدم ای حمیدی و غلطیدنم به درد
درهم شکست سنگر امن و پناه تو
رازت چو دانه در دل من بود و این زمان
در کام صد شکنجه تبه شد گیاه تو
اندرزگوی جان تو بودم به روز و شب
اینک خود از بلا شده اندرزخواه تو
ما هردو سوختیم به خاشاک این تنور
گر آه من گرفت در او یا که آه تو
دیگر تنی نمانده که خواهد قبای من
دیگر سری نمانده که جوید کلاه تو
در ملک ما دو خط موازی بهم رسد
گیرم که راه من دگر آمد ز راه تو
صد کار نیک اگر ز تو سر زد کسی ندید
تا چشم کوردل نگرد اشتباه تو
تا زندهای به مردهپرستان زندهسوز
بیگانهای و جمله به انکار جاه تو
پیشینهتاز عرصه تویی وین سیهدلان
بیغارهگوی اسب سپید و سیاه تو
مرد آن بود که یکتنه کوبد به هر سپاه
ای جان فدای فتح خوش بی سپاه تو
با من مگو که بی تو چها میکشم ز درد
ای آرزوی جان فریدون رفاه تو
دور از تو حال روز و شبم این زمان یکیست
مهر از تو بود و روشنی از چهر ماه تو
درویش رنجه در غم پیرم که دست چرخ
گویی بریده پای من از خانقاه تو
#فریدون_توللی
@drmhamidi
Post #306
1.28K
Forwarded from مهدی حمیدی شیرازی