#نخستین_هوس



چه کنم اگر نکنم نظر بجمال یار سمنبری
بشکنج طره‌ی گیسویی بجبین ماه منوری


خنک آنکسی که دل از جهان ببرد زعشق پریرخان
به سحر برد شب تیره‌ای بجمال یار سمنبری


تو و مُلْکَتی و جماعتی من و گوشه‌ای و فراغتی
که نیرزدم دوجهان بدان که شبی و شمعی و ساغری


بسریر ملک شهان کجا سر بندگی بنهد کسی
که نهاده سر ز هوای دل بکمند طره‌ی دلبری


تو بُتا بدیده چنان خوشی که بچهره خلق جهان کشی
نه رخی که خرمن آتشی نه بتی که جلوه‌ی بتگری


منم آنکه پیش تو بنده‌ام به امید وصل تو زنده‌ام
همه شب بیاد تو مانده‌ام چو بخون طپیده کبوتری


خبرت شود که چه میکشم به چسان میانه‌ی آتشم
چو دمی در آینه بنگری بکشی بلای فسونگری


تو چنین که قلب تهمتنان به خدنگ مژه دریده‌ای
مگر از قبیله‌ی قارنی مگر از سلاله ی نوذری


چه خوش آنکه همچو حمیدیش بجهان نبوده نظر دمی
همه شب نیاز تو کرده است و نبرده بار توانگری


13/8/10تهران



#حمیدی_شیرازی
#غزلها



@drmhamidi