#شاعر_عشق


در بین شاعران عصر یک نادره ی کم‌نظیر ـ اما جوان و فوق‌العاده جسور و مغرورـ هم بودکه قریحه ی مبدع و طرز بیان موثر و تقریباً خالی از ایرادی داشت،‌اما قدرش بالنسبه مجهول ماند و به شهرتی که شایسته آن بود نرسید :

مهدی #حمیدی_شیرازی

او در بین مجموعه‌های شعرش ( #اشک_معشوق، #سالهای_سیاه، #طلسم_شکسته و #ده‌فرمان ) قریحه فوق العاده ی یک شاعر رمانتیک عصر جدید ایران،( و شاعری )از نسل ادبی ویکتور هوگو، الفردوموسه، لامارتین و‌هاینریش‌هاینه را با تمام لطایف و ظرایف سنتهای شعر قدیم فارسی نشان می‌دهد.
حمیدی که مخصوصاً شاعر عشق است،عشق را با نوعی انتقام‌جویی،کینه‌توزی و عصیان تلخ و پرشور در می‌آمیز که مجنون بادیه را هم از خود بازپس می‌گذارد و به هر حال با وجود علاقه‌ای که در کار قافیه‌سنجی،به رعایت سنتهای قدما دارد،از سنت تسلیم و تواضع عاشقانه که رسم شعرهای سنتی است به طور وحشت‌انگیزی فاصله می‌گیرد.
حمیدی شاعر عشق است، اما غزلسرا نیست؛غزلش را در #قصیده‌ها ی محکم و با زبان ناصر خسرو و مسعود سعد و خاقانی می‌سراید،یا #ترکیب_بندها ی معمول فرخی و مسعود را به کار می‌گیرد و احیاناً در حالی که مثل‌هاینریش‌هاینه معشوق را تهدید و نفرین می‌کند،از قالب #چارپاره_‌ها یی که در آن ایام تازه معمول شده بود ـ و بهار و صورتگر و یاسمی و خانلری و دیگران بدان علاقه نشان می‌دادندـ استفاده می‌نماید.در #مثنوی دو منظومه ی « #ابراهیم »و« #ده_فرمان »، اوج تعالی کلام شاعرانه را نشان می‌دهد؛ اما برخلاف انتظار، هیچ گونه تفسیر و تقریر عرفانی و صوفیانه را در شعر وارد نمی‌کند.
‌حمیدی شیرازی شاعر با قریحه،خوش ذوق و مبتکر بود و در بعضی از شاعران جوان‌تر نسل خویش ـ از جمله تا حدی فریدون #توللی ـ تأثیر گذاشت.



#عبدالحسین_زرین_کوب
#حمیدی_درنظردیگران



@drhamidi