#البرز



ز ابر آمد برون دامان البرز
قبا شد خرقه ی خلقان البرز

بزرين تيغ مهر از بامدادان
دريد آن سيمگون خفتان البرز

بتابيد آفتاب فروردين ماه
بنرمي بر تن عريان البرز

درخشيد از پي ابري گهر ريز
چو گوهر پاي تا سر جان البرز

سرشك شادماني چشمه ها ساخت
ز چشمان گهر افشان البرز

دويد از چشم تا آنجا كه رقصيد
گل بابونه در دامان البرز

نسيم صبح مي داند كه امروز
چه غوغائي است در ايوان البرز

ز مشك و عنبر و خيري و ناز*
بود ناز جهان مهمان البرز

دهد چون بيد بن بر گيسوان باد
بسايد مشكها بر خوان البرز

كشد چون مرغ دستان ساز آواي
بگل خندد لب و دندان البرز

خوشا اين عيش جاويدان كه هر سال
پديد آيد به كوهستان البرز

ز رعد بانگزن برخيزد از خواب
هژبر آهنين اركان البرز

كشد خميازه اي چونانكه لرزد
بناي دشت با بنيان البرز

بلغزد بهمن لغزنده زان بانگ
چو كوه سيم از كوهان البرز

برآيد جام در كف مست و مخمور
ز هر سو نرگس فتان البرز

كند بشكوفه ی بادام بن رقص
بر آب چشم جاويدان البرز

دريغا كز پي ما فروردين ها
درآيند از پي آبان البرز

بسا شاما كه ما خاكيم و برخاك
فروزان لاله نعمان البرز

بسا روزا كه ما خوابيم و ريزان
بنفشه از لب خندان البرز

چه كوتاه است عمر آديمزاد
بپيش عمر بي پايان البرز

چه سنگين است ارمانهاي اين عمر
چو گيرد جاي در ميزان البرز

مرا نيز آرزوها بود زين پيش
بسنجش هر يكي چندان البرز

كيم اكنون؟يكي آواره از عشق
دبيري در دبيرستان البرز



1323/27/2



#حمیدی_شیرازی
#قصیده_ها
#پس_از_يكسال



@drhamidi