روایت شبی که ماه کامل شد 🌝
امروز می‌خوام باهاتون درباره یک حقیقت تلخ… یا شاید شیرین حرف بزنم.

من حدود ۳–۴ ماهه که تقریباً تمام تسک‌هام رو با Vibe Coding جلو می‌برم؛
به زبان ساده‌تر: تو این مدت حتی یک خط کد دستی هم ننوشتم.

و راستش بخوام صادق باشم، برای دوستانی که هنوز کاملاً سنتی کد می‌زنن یا فکر می‌کنن «AI هنوز خیلی چیزها رو نمی‌فهمه»، واقعاً نگرانم چون از نظر من امسال سال تعدیل اونهایی هست که سنتی کد می‌زنن، چون ندانستن علم اینکه چطوری یک چیز رو به AI یاد بدن رو دارن به پای نفهمی AI میزنن.
تعدیل خواهیم شد نه چون‌که ما ضعیف هستیم، اتفاقاً شاید خیلی هم حرفه‌ای باشیم، بلکه چون AI ارزون‌تره، سریع‌تره، کمتر توقع داره و کمتر هم غر می‌زنه ممکنه تعدیل بشیم!!.

من داخل تیم خودم و سه تیمی که باهاشون کار می‌کنم، جدی روی استفاده از AI اصرار دارم.
از نظر من، توی امسال دیگه نباید کسی کد رو کاملاً دستی بنویسه و حس کردم وقتشه همین اصرار رو به شما هم منتقل کنم، این موضوع رو جدی بگیرید.

من از امسال قدرت یک سنیور رو این‌طور می‌سنجم که با AI چقدر می‌تونه خروجی واقعی بگیره؟
شاید بگید «تو از جای گرم حرف می‌زنی؛ ما اینترنت نداریم، AI پیشکش!» حق می‌دم.

ولی من یه نگاه دیگه دارم:
اگر واقعاً بفهمیم AI بزرگ‌ترین ابزار کنارمونه، برای وصل شدن بهش راه پیدا می‌کنیم
فهمیدن یعنی زیستن من (شما) با AI هست بدون اون نمیتونم زندگی کنم مثل نبودن آب!! اگر آب نباشه چیکار می‌کنید؟
برای من نبود AI هم همین بود؛ پس نداشتن اینترنت تقریباً مساوی بود با نداشتن کار پس من باید اینترنت می‌داشتم، تاکید می‌کنم باید.

همین باعث شد توی روزهای قطعی هم، با روش‌هایی که خیلی‌هاش پابلیک بود، با AI کار کردم و خروجی گرفتم.
این خروجی اتفاقا بزرگ ترین خروجی من بود 🤯.

ما توی اپ اکالا Performance Issue خیلی بزرگ داشتیم یعنی اپ غیر قابل استفاده بود حتی روی گوشی هایی که منابع بالایی داشتند! بسیار کند و پر از لگ!!.
تیممون هم تیم ضعیفی نبود؛ تقریبا همه یه ایده هایی داشتند که مشکل از کجاست اگه وقت می‌زاشتن مشکلات رو احتمال زیاد پیدا می‌کردند،
ولی اسکوپ کار اون‌قدر بزرگ بود که بیزینس عملاً نمی‌تونست تعداد زیادی نیروی سنیور رو چند ماه فقط روی همون بذاره.
از اون طرف هم بیزینس با این مقیاس، نمی‌تونه Feature Freeze کنه یعنی ما هی ممکن بود یه ریفکتور بزرگ انجام بدیم خب روزانه پابلیش هم داشتیم و نصف زمان رو باید هی کانفلیکت رفع می‌کردیم تازه اگر خراب کاری نکنیم!.

حالا تصور کنید ۵ نیروی سنیور، هر کدوم با حقوق ماهانه n میلیون تومان می‌شه 5n میلیون تومان،
اون هم برای کاری که استیمیتش ۲ تا ۳ ماه بود و معلوم نبود قطعاً جواب بده یا نه.

اینجا بود که من دانش مهندسی نرم‌افزار رو با AI و تجربه تیم فرانت ترکیب کردم…
و فقط تو ۱۲ ساعت پرفورمنس رو زیر و رو کردیم.
یادم نمی‌ره ۵ صبح به بچها پیام دادم: «امشب کولاک کردم!»
نسخه اولیه حدود ۲۵۰ فایل کلیدی رو تغییر داده بود و در نهایت با 350 تا چنج بردیمش بالا.
با EM و VP و مدیران ارشد تست کردیم، همه واقعاً شگفت‌زده بودیم.
هرکسی نتیجه رو می‌دید، می‌گفت: «با اپ دقیقاً چی کار کردید؟!»

کاری که شاید نزدیک ۱ میلیارد تومان هزینه برمی‌داشت،
با ترکیب من و فقط ۴۰ دلار اشتراک Copilot Pro حل شد.

دنیا عوض شده رفقا.
به‌نظرم وقتشه کت «Front-end Developer» یا «Back-end Developer» یا هر عنوان محدود دیگه‌ای رو کنار بذاریم و کت «مهندس نرم‌افزار» رو بپوشیم یاد بگیرین مهندس نرم افزار باشید نه کد نویس.
چون در نهایت، کسی می‌مونه که بتونه مسئله حل کنه، با هر ابزاری که ارزون تره و دقت بالاتری داره.

شاید نظرم نامحبوب باشه، ولی فکر می‌کنم خیلی از نقش‌ها در شکل فعلی‌شون دیر یا زود حذف می‌شن.
من از AI با یک پرامپت که اولش می‌نوشتم "به عنوان یک QA ..." به عنوان یک "پروداکت منیجر ..." به عنوان یک "سنیور فرانت اند دولوپر ..."
هر خروجی می‌خوام رو میتونم بگیرم پس من همه ام؟ 🤷🏻‍♂️

جالبه بدونید من تو این ۳ ماه حتی یک ریال هم برای Copilot ندادم
و نسخه اولیه رو با Copilot for Student بالا آوردم در حالی که دانشجو هم نبودم! بله چون زیستن من با AI هست من هر راهی رو پیدا می‌کنم.

من واقعاً مشتاقم توی این مسیر کنارتون باشم و مشاوره بدم.
هدف این کانال از روز اول این بوده:
کمک کنم «سنیور واقعی» بشید.
توی توضیحات کانالم هست.

و به‌نظرم این هم بخشی از مسیر سنیوریتیه. و به زودی عوض می‌کنم به "کمک می‌کنم مهندس نرم افزار باشید"

پیروز و سلامت باشید ❤️
حسن عرب‌برزو