‍ نقش‌آفرینی مردم؛ گمشده حکمرانی محیط‌زیست

پدرام جدی، معاون اداره کل محیط زیست شهرداری تهران✍

محیط‌زیست امروز بیش از هر زمان دیگری به مشارکت مردمی نیاز دارد. دولت و نهادهای عمومی، هرچقدر امکانات و اختیارات گسترده‌ای داشته باشند، به‌تنهایی نمی‌توانند پیچیدگی‌های مسائل زیست‌محیطی را حل کنند. سازمان‌های مردم‌نهاد، حلقه اتصال میان مردم و مدیران هستند؛ اما این پل زمانی کارآمد است که دو طرفِ آن آماده شنیدن و گفت‌وگو باشند. اگر مدیران نقد را نپذیرند و پیشنهادها را جدی نگیرند، مشارکت به شعار تبدیل می‌شود.

مشارکت واقعی، فراتر از برنامه‌های مناسبتی مانند درختکاری و پاکسازی طبیعت است. این فعالیت‌ها ارزشمندند، اما نقطه‌ی آغازند، نه نقطه‌ی اوج. مشارکت یعنی حضور مردم در تمام حلقه‌های مدیریت مسئله: از شناسایی و اولویت‌بندی تا ارائه راهکار، تصمیم‌سازی، اجرا و ارزیابی نتایج. همچنین، اعتماد، حلقه‌ی مفقوده‌ی این مسیر است. مردم زمانی پای کار می‌آیند که ببینند نظرشان شنیده و اثرگذار بوده است.

تشکل‌های محیط‌زیستی باید از نقش «نیروی کمکی» عبور کرده و به شریک مدیریت بدل شوند. این همکاری نیازمند مسئولیت‌پذیری دوطرفه است؛ تشکل‌ها نیز باید از جنجال‌های رسانه‌ای پرهیز کرده و نقد سازنده را جایگزین تقابل کنند. در نهایت، مشارکت باید فرآیندی مستمر و همیشه‌جاری باشد، نه محدود به روزهای خاصی از سال. آینده محیط‌زیست، گره‌خورده به آینده مشارکت اجتماعی است و این مسیر، تنها با حضور واقعی مردم به مقصد می‌رسد.

ادامه یادداشت 👇
https://www.hamshahrionline.ir/news/1060362


💫محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران
🇮🇷 @doe_tehran