ای دل! دیدی چو دیدهٔ بخت بخفت
آن صبحِ امید‌ها ز ما روی نهفت
یک پیرْ‌کلاغ صد زمستان آورد
وز صد گُلِ سرخِ ما بهاری نشکفت
#محمدرضا_شفیعی‌کدکنی
@dobeytirobaeai
Post #3192
123
- Oct 14, 2026تا قاضی و شاه و شحنه، بردم کاغذ مستأصل سطرها، شمردم کاغذ تا نام و نشانی از تو یابم جایی حت…
- Oct 12, 2026چون نیست مرا ز دوست امّید وصال چون دیدن آن جمال امری‌ست محال من نیز ز بهر دیدنش می‌بوسم گه…
- Oct 12, 2026انگار الفبای خودش را دارد بی تابیِ زیبای خودش را دارد می دانم اگر گلوله هم باشد عشق در سین…
- Oct 12, 2026بر چهره روز ، زخم وا کرده دهن انگار سکوت ، شهر را کرده کفن ایران شده زندانیِ آن دیوِ سیاه…
- Oct 11, 2026روحِ سحری نازِ دمیدن داری مثلِ غزلی تازه، شنیدن داری ای قصهٔ روزهایِ من بودم و تو آنقدر ند…
- Oct 10, 2026ما هر دو، دو عاشقیم ، آواره‌ی هم تنهایی ما دوتاست درباره‌ی هم در یک کوهند غارهای من و تو ه…