خروج از عراق یا بازطراحی حضور نظامی؟
✍️ محمد مهدی ملکی
خروج نظامیان آمریکایی از عراق در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ را می‌توان یکی از مهم‌ترین نشانه‌های تغییر در الگوی حضور واشنگتن در غرب آسیا دانست؛ اما تعبیر آن به‌عنوان «خروج آمریکا از منطقه» با واقعیت‌های میدانی و اسناد راهبردی این کشور همخوانی ندارد
آمریکا مأموریت نظامی ائتلاف بین‌المللی علیه داعش در عراق را به پایان رسانده و آخرین نیروهای نظامی خود را از این کشور خارج کرده است
به بیان دیگر، آنچه از عراق خارج شده، «حضور نظامی مستقیم» است، نه ضرورتاً ظرفیت اثرگذاری نظامی آمریکا بر عراق و محیط پیرامونی آن
آمریکا مأموریت نظامی عراق را از جغرافیای عراق به یک شبکه منطقه‌ای گسترده‌تر منتقل کرده است
در خلیج فارس هم، پایگاه‌های ثابت و بزرگ که زمانی مزیت لجستیکی و عملیاتی محسوب می‌شدند، در عصر موشک‌های دقیق و حملات انبوه پهپادی می‌توانند به نقاط تجمع پُرریسک تبدیل شوند
غرب آسیا در سلسله‌مراتب جدید اولویت‌های دفاعی آمریکا جایگاه سابق را ندارد. راهبرد دفاع ملی ۲۰۲۶ آمریکا، دفاع از خاک این کشور و نیمکره غربی را در اولویت نخست قرار داده و مهار چین در هندـاقیانوسیه را در جایگاه بعدی قرار می‌دهد
خروج از عراق را باید بیشتر یک «تغییر مدل حضور» دانست تا نشانه بی‌اهمیت شدن غرب آسیا برای واشنگتن. عراق برای آمریکا دیگر لزوماً به نیروی زمینی، پایگاه دائمی و حضور مستقیم نیاز ندارد
متن کامل یادداشت در دیپلماسی ایرانی
به وقت ۱۲ مهر ۰۵
@Diplbartar
Post #2476
374
- ❤ 2