آدم‌ها نوشته‌ها را نمی‌خوانند. آنها را اسکن می‌کنند. با این فرض چیزی برایشان بنویسید

شاید توصیه‌هایی برای بهتر کردن نوشته‌های خود شنیده باشید. مثلا:
- اندازه پاراگراف‌های خود را کوچک نگهدارید.
- از بولت پوینت استفاده کنید.
- جملات کوتاه و بلند را با هم ترکیب کنید.
- و ...
اما این‌ها به تنهای کافی نیستند.

نویسندگان باید نحوه کارکرد بینایی انسان را بدانند تا بتوانند متناسب با آن چیزی را بنویسند.
این مقاله براساس داده‌های به دست آمده از تحقیقات موسسه NNgroup به دست آمده که مبنای علمی و تحقیقاتی دارد.

اسکن کردن یعنی چه؟
به زمانی گفته می‌شود که آدم‌ها به نوشته‌ها تیترها و بخش‌های مختلف یک محتوا نگاه می‌کنند.
آدم‌ها بسیار بیشتر از خواندن دقیق متون به اسکن کردن آنها علاقه دارند. البته این ایراد ما نیست. ما ممکن است یک آناکارنینای دیگر بنویسیم ولی اینترنت موجود بی‌رحمی‌ست که انسان‌ها را بسیار تغییر داده است.

طبق تحقیقات NNGroup تنها ۱۶ درصد از آدم‌ها کلمه به کلمه تمام صفحه را می‌خوانند. ۸۰ درصد آنها فقط اسکن می‌کنند. البته ممکن است این کار تنبلی برداشت شود ولی یک استراتژی خیلی مناسب برای افزایش بهروری است.
طبق این تحقیقات ۹ الگوی مختلف از مدل اسکن کردن تصاویر توسط کاربران مطرح شده است که از معروف‌ترین آنها می‌توان به الگوی F اشاره کرد.
(برای مطالعه تمام موارد به لینک مقاله در انتهای این پست مراجعه کنید)

برای افزایش خوانایی متون به ۱۰ روش و نکته کاربردی می‌توان اشاره کرد:

- عنوان و زیرعنوان مرتبط با محتوا برای متن خود در نظر بگیرید.

- از متون بولد یا هایلایت شده برای جلب توجه به بخش مورد نظر استفاده کنید. ولی دقت کنید که استفاده بیش از حد آن می‌تواند تاثیر اصلی آن را از بین ببرد.

- استفاده از بولت لیست‌ها تاثیر مثبتی در متون دارد ولی دقت کنید که موارد موجود در آن از ۴ یا ۵ مورد فراتر نرود.

- مقدمه‌های طولانی ننویسید. مستقیم سراغ اصل مطلب بروید. مقدمه طولانی نشان دهنده آن است که به محتوای اصلی تسلط ندارید.

🔗 مقاله را به صورت کامل اینجا مطالعه کنید.

(زمان حدودی مطالعه : ۸ دقیقه)

گردآورنده: هادی فرجیان

#تجربه_کاربر
#ux_writing

@Dexign فلسفه دیزاین

______