۱۰ نکته در رابطه با دیزاین سیستم‌ها که کسی به من نگفت!

آشنایی من با دیزاین سیستم‌ها مانند مکیده شدن در یک سیاه‌چاله بود. این اتفاق زمانی افتاد که من به عنوان طراح محصول در یک شرکت نرم‌افزار حمل و نقل کار می‌کردم. ما به طور تصاعدی در حال رشد بودیم، بنابراین کتابخانه UI ما نیاز به بهبودهای حیاتی داشت تا با نیازهای کسب‌وکار همگام شود.
زمانی که برای تعیین اینکه چه چیزی را باید بهینه کنم بررسی‌هایی انجام می‌دادم، متوجه شدم که Figma ویژگی Auto Layout را منتشر کرده است. من این قابلیت جدید را در کتابخانه خود اعمال کردم، اما کار پیچیده‌تر شد. من در نهایت یک دیزاین سیستم کامل ایجاد کردم.

اولین دیزاین سیستمی که ایجاد کردم به دلیل ضرورت حل مشکل نبود یکپارچگی بین طراحی و توسعه ایجاد شد. پس از این غوطه ور شدنِ شدید در دنیای دیزاین‌ سیستم‌ها و همچنین تجربیاتم در شرکت‌های دیگر، چیزهای زیادی یاد گرفتم که ای کاش کسی در ابتدا به من می‌گفت.

۱. دیزاین سیستم و کتابخانه‌ی UI یکسان نیستند
هنگامی که Figma قابلیت Auto Layout خود را منتشر کرد، روشی را که طراحان، کامپوننت‌ها را می‌ساختند تغییر داد. من بررسی انجام دادم تا مشخص کنم چه کامپوننت‌هایی را می‌توان با این ویژگی جدید بازسازی کرد و تعداد زیادی مغایرت کامپوننت‌ بین طراحی‌ها و محصولِ در حال تولید پیدا کردم. توسعه دهندگان و طراحان محصول به همه اجزا دسترسی داشتند، اما هیچ دستور العملی در مورد زمان و نحوه استفاده از آنها نداشتند. انتظار نداشتم وظیفه اصلی به‌ روز رسانی برخی کامپوننت‌ها به پروژه‌ای بزرگ تبدیل شود، اما اینطور شد. من نه تنها Auto Layout را برای برخی از کامپوننت‌ها اعمال کردم، بلکه باید مستنداتی را نیز ایجاد می‌کردم تا یکپارچگی را به محصول خود اضافه کنم. کتابخانه UI به یک سیستم طراحی تبدیل شد. از این طریق، من یاد گرفتم که یک کتابخانه UI مجموعه‌ای از کامپوننت‌ها و استایل‌ها است، در حالی که یک دیزاین سیستم مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها برای مدیریت کامپوننت‌ها و استایل‌ها است.

۲. دیزاین سیستم خود را بسازید و کاربران از شما تشکر خواهند کرد!
یک محصول نرم‌افزاری مشکلات کاربران و نیازهای تجاری خاصی را برطرف می‌کند. یکی از اولین گام‌ها برای ساختن یک محصول موثر، شناسایی کاربران، گردش کار و نقاط درد آن‌ها ست. همین امر در مورد دیزاین سیستم شما نیز صادق است.
وقتی یک دیزاین سیستم می‌سازید، آن را برای دو دسته از کاربران طراحی می‌کنید. در وهله‌ی اول، شما در حال ساختن برای کاربران نهایی هستید که مشتریان محصول نهایی شرکت شما خواهند بود. اما شما هم‌چنین برای طراحان محصول نیز طراحی می‌کنید که برای ایجاد محصولات مؤثر به سیستم طراحی متکی هستند. وقتی دیزاین سیستم خود را به عنوان یک محصول در نظر می‌گیرید، طراحان محصولی که آن را اتخاذ می‌کنند، می‌توانند به جای صرف زمان برای انتخاب مواردی مانند مناسب‌ترین رنگ برای یک دکمه، بر چگونگی ایجاد ناوبری کاربری روان برای کاربر نهایی تمرکز کنند. سپس توسعه دهندگان می‌توانند به راحتی یک کامپوننت آماده را گرفته و آن را مونتاژ کنند. هدف اصلی یک دیزاین سیستم، بهینه سازیِ گردش کار کاربران و صرفه جویی در زمان است. دیزاین سیستم‌ها محصولی برای ساختن محصولات دیجیتال هستند.

۳. طراحان و توسعه دهندگان باید مانند اتم باشند: جدایی ناپذیر
مانند طراحان، توسعه دهندگان می‌توانند هنگام ساخت محصولات با کامپوننت‌های آماده از دیزاین سیستم‌ها، گردش کار خود را سرعت بخشند. چالش واقعی حفظ ثبات بین این دو گروه است.

کاربران نهایی با ابزار طراحی (مانند Figma، Zeplin، Invision یا Sketch) تعامل ندارند، اما با محصولِ در حال تولید تعامل دارند. آن‌ها می‌توانند تشخیص دهند که چه زمانی در پشت صحنه قطع ارتباط وجود داشته است، به خصوص اگر این موضوع از دیزاین سیستم‌ نشأت گرفته باشد. یکپارچگی عملکردها نیز به این موضوع مرتبط است. کاربران نهایی می‌خواهند پیش‌بینی کنند که اجزا چگونه رفتار خواهند کرد. اگر اجزا‌ آن طور که انتظار می‌رود رفتار نکنند، کاربران ممکن است احساس ناامیدی کنند و ممکن است اعتماد آنها را نیز از دست بدهیم. توسعه دهندگان و طراحان باید در تمام مراحل ایجاد یک دیزاین سیستم باهم کار کنند تا این سازگاری را حفظ کنند. به عقیده‌ی من همکاری تنها راز یک دیزاین سیستم موفق است.

در ادامه با خواندن مقاله در لینک زیر می‌توانید ۷ مورد دیگر از نکاتی که نویسنده در رابطه با دیزاین سیستم‌ها بیان کرده‌ است را مطالعه کنید.

https://bit.ly/dxgn1056

(زمان حدودی مطالعه: ۸ دقیقه)

گردآورنده: بهاره حاجوی

#رابط_کاربری #دیزاین_سیستم

@Dexign فلسفه دیزاین

_________