چند ساله که زندگی برنامه‌نویس‌ها داره عوض میشه. بخش بزرگی از کارمون رو AI Agentها انجام میدن و کار روزمره‌مون بیشتر شده حرف زدن با AI و هدایت کردنشه.

اما یک مشکل جدی وجود داره: مهارت‌هامون داره ضعیف میشه. وقتی کاری رو کمتر انجام بدی، طبیعیه که توانایی انجام دادنش هم کم بشه. از طرفی اون لذتی که قبلا از ساعت‌ها کدنویسی و حل یک مشکل میگرفتیم هم کم شده؛ همون حس Flow State که باعث میشد غرق کار بشیم.

شاید این فقط بخشی از فرایند سازگاری با AI باشه. شاید هم چند سال دیگه بفهمیم دانشی که کم‌کم کنار گذاشتیم، خیلی سخت و دردناک قابل برگشته.

برای همین به نظرم وقت انتخابه.

یا AI رو کامل میپذیریم و میذاریم Agentها کدنویسی کنن و خودمون میریم سمت Domain Expert شدن؛ یعنی در یک حوزه مثل Robotics، Fintech یا Database واقعا عمیق میشیم.

یا یک حالت وسط پیدا میکنیم: خودمون معماری و بخش‌های اصلی کد رو مینویسیم و جزئیات تکراری رو میسپاریم به AI. چیزی شبیه Tab, Tab. اینطوری هم سرعت داریم، هم هنوز درگیر کد میمونیم و از ساختار سیستم فاصله نمیگیریم.

شاید مسئله اینه که برنامه‌نویس‌ها باید تصمیم بگیرن کدوم بخش از خودشون رو حاضرن به AI بسپارن.
👌 @DevYara