برنامه‌نویس شناخته‌شده آمریکایی، Steve Yegge، در مقاله‌ای طولانی توضیح داده که برنامه‌نویسی با هوش مصنوعی را می‌توان به ۸ سطح تقسیم کرد. او معتقد است خودش اکنون به سطح ۸، یعنی بالاترین سطح، رسیده است.
سطح ۱:
هنوز از هوش مصنوعی در برنامه‌نویسی استفاده نمی‌کنید و مثل گذشته کد می‌نویسید.
سطح ۲:
شروع به نصب ابزارها و افزونه‌های هوش مصنوعی کرده‌اید. گاهی با AI همکاری می‌کنید و هنگام کدنویسی پیشنهادهایی دریافت می‌کنید که باید آن‌ها را تأیید یا رد کنید (Yes یا No).
سطح ۳:
کم‌کم به AI اعتماد کرده‌اید و وارد حالت YOLO شده‌اید؛ یعنی برای صرفه‌جویی در زمان، پیشنهادهای AI را بدون بررسی دقیق مستقیماً قبول می‌کنید.
سطح ۴:
بخش مربوط به AI روی صفحه‌نمایش مدام بزرگ‌تر می‌شود و فضای کدنویسی دستی فقط برای بررسی تفاوت بین کد شما و کد تولیدشده توسط AI باقی می‌ماند.
سطح ۵:
بخش کدنویسی را تقریباً کنار گذاشته‌اید و بیشتر از ابزارهای خط فرمان (مثل Claude Code) استفاده می‌کنید. حالا کل صفحه در اختیار AI است و به جای اینکه ببینید چه کدی می‌نویسد، فقط میزان پیشرفت کار را دنبال می‌کنید.
سطح ۶:
یک AI برایتان کافی نیست. حالا هم‌زمان چند پنجره باز می‌کنید و با ۳ تا ۵ هوش مصنوعی مختلف کار می‌کنید تا پروژه سریع‌تر پیش برود.
سطح ۷:
بیش از ۱۰ پنجره AI را به‌صورت هم‌زمان باز کرده‌اید. این تقریباً حداکثر مقداری است که یک نفر می‌تواند به‌صورت دستی مدیریت کند.
سطح ۸:
از ابزارهای مدیریت Agentهای هوش مصنوعی استفاده می‌کنید؛ کامپیوتر خودش چندین AI را به‌صورت موازی کنترل و هماهنگ می‌کند و شما بیشتر نقش ناظر را دارید.
@DevYara