خیلی از مهندسای نرم افزار از AI انتظار معجزه دارن، بدون اینکه ورودی درستی بهش بدن.
پرامپتنویسی برای معماری نرمافزار این نیست که بنویسیم: «یک معماری خوب برای این سیستم طراحی کن!»
اگر ورودی ما سطحی باشه، خروجی فقط تکرار کلیدواژههای ترند روز (مثل Microservices و Kafka) بدون در نظر گرفتن شرایط پروژه و تیم میشه.
برای یک خروجی کاربردی معماری، پرامپت حداقل به این ۵ بخش نیاز داریم:
۱. بخش Context: مسئله واقعی، دامنه بیزینس و مقیاس کار چیه؟
۲. بخش Role: چه نقشی از AI انتظار داری؟ (معمار ارشد، طراح امنیت، منتقد معماری؟)
۳. بخش Constraints: محدودیتها کجاست؟ (تیم ۳ نفره، بودجه محدود، ددلاین نزدیک، استک مشخص؟)
۴. بخش Task: دقیقاً چه خروجی تحلیلی مدنظرته؟ (مقایسه گزینهها، پیدا کردن نقاط شکست؟)
۵. بخش Output: ساختار خروجی چی باشه؟ (جدول مقایسه Trade-off، فرمت ADR، یا دیاگرام Mermaid؟)
اگر پرامپت ما شامل این موارد باشه میتونیم خروجی دقیق تری از AI بگیریم که در انتخاب معماری مناسب پروژه خیلی کمک کننده است.
@DevTwitter | <Amir Rahimi Nejad/>
Post #13420
1.26K
- 👍 13
- 🍌 2