این داستان بامزه و واقعی هست.
سه نسخه از یه مدل هوش مصنوعی، بدون این‌که از وجود همدیگه خبر داشته باشن، رو یه پروژه‌ی مشترک کار می‌کردن.

هر سه مدل، بدون این‌که کسی بهشون بگه، فکر کردن دارن مورد حمله قرار می‌گیرن؛ و شروع کردن به نوشتن کد مخرب برای خراب کردن کار همدیگه. یکی‌شون حتی کدش رو تو قالب یه برنامه‌ی بی‌خطر، مثل یه مانیتور ساده‌ی سیستم، مخفی کرد.

بامزه تر چند روز قبل‌تر، همین تیم به همراه دانشگاه EPFL سوئیس یه چیز نگران‌کننده‌تر پیدا کرده بودن: یه دستور مخرب می‌تونه از یه عامل هوش مصنوعی به عامل بعدی سرایت کنه؛ از طریق همون فایلی که هر عامل برای به‌خاطرسپردن اطلاعاتش بین جلسه‌های مختلف استفاده می‌کنه.

https://thehackernews.com/2026/08/ai-mind-viruses-can-spread-between.html

@DevTwitter | <^mad/>