دِوتوییتر 6 ساله شد...

اونموقع‌ها دنبال یه جایی بودم که بتونم اخبار دنیای برنامه‌نویسی رو بخونم و فقط توییتر بود که اونم باید خیلی می‌گشتم تا دو تا پست خوب پیدا کنم.
یه روز گفتم شاید این مشکل بقیه هم باشه، پس این چنل رو زدم و شروع کردم هر چیزی که می‌خوندم رو مرتب میفرستادم اینجا.
با فوروارد کردن همین پست‌ها به دوستا و همکارا، دونه دونه اعضا زیاد می‌شد؛ ۱۰ نفر، ۲۰ نفر، ۵۰ نفر، ۱۰۰ نفر...
کم کم حس کردم که داره جواب میده، پس خیلی جدی‌تر فعالیتم رو ادامه دادم.

ما تو این 6 سال کار‌های مختلفی کردیم، از برگزاری کلاس، دوره و آموزش برنامه‌نویسی تا منتور‌ینگ رایگان و شغل پیدا کردن واسه بچه‌های چنل، حتی دو قسمت پادکست ضبط کردیم؛ برای پادکست یه وبسایت خیلی قشنگ زدیم، همه چی هم آماده بود ولی خب نشد...

قطع شدن اینترنت خیلی رو زندگی شخصی من تاثیر گذاشت، ولی همچنان سعی کردم فعالیتم رو ادامه بدم.
همیشه پیشنهاد می‌گرفتم که برو توی بله، توی روبیکا فعالیت کن، ولی خب من می‌گفتم جدا از ایدئولوژی خودم، این ۲۸‌هزار تا رفیقی که اینجان دوست ندارن این رو و من نمی‌خوام کسی به خاطر این مساله ازم ناراضی باشه.

با تمام مشغله‌ای که دارم و شلوغی این روزا... من و رفقا داریم روی یک وبسایتی کار می‌کنیم که مواقع قطعی اینترنت بتونید از اونجا پست‌های چنل رو پیگیری کنید.

6 سال پیش هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم به همچین جایی برسیم. مرسی که هستید. عشقید همتون

@DevTwitter