خب دوستان، بذار راحتتون کنم. سگ nginx شرف داره به بقیه وب سرورها خسته شدم
وب‌سرور NGINX مثل ورزشکاریه که می‌تونه همزمان هزاران توپ رو هوا نگه داره، بدون اینکه نفسش بند بیاد یا دستش خسته بشه.
در عوض Apache و Tomcat مثل دوستایی هستن که برای هر توپ یه دست میارن، وسط کار کم میارن و گاهی توپ‌ها می‌افتن زمین!
چرا NGINX اینقدر باحال و سریع عمل می‌کنه؟ چون از همون اول با معماری event-driven و غیرمسدودکننده طراحی شده. یعنی یه پروسه می‌تونه هزاران اتصال همزمان رو مدیریت کنه، بدون اینکه حافظه زیادی مصرف بشه و بدون اینکه سرعت پایین بیاد. این یعنی وقتی وب‌سایتی پرترافیک دارید، NGINX می‌تونه همه درخواست‌ها رو به شکل بهینه هندل کنه، چه محتوای ایستا مثل عکس و CSS/JS، چه پروکسی کردن API و microservices.
وب‌سرور Apache اما برای هر درخواست یه thread یا process جدا می‌سازه. وقتی ترافیک بالا میره، مصرف RAM و CPU به سرعت افزایش پیدا می‌کنه و سایت کند میشه. Tomcat هم در واقع یه application server جاواه، یعنی کارش اجرای سرویس‌های Java Web مثل JSP یا Spring Boot هست و نه مدیریت همزمان هزاران درخواست HTTP. به همین دلیل معمولاً پشت یه reverse proxy مثل NGINX قرار می‌گیره تا فشار ترافیک رو کنترل کنه.
علاوه بر سرعت و مقیاس‌پذیری، NGINX کلی قابلیت مدرن و به روز داره که Apache و Tomcat به سختی دارن
قابلیت reverse proxy و load balancing با الگوریتم‌های حرفه‌ای
کش داخلی برای پاسخ‌های سریع‌تر و کاهش فشار روی بک‌اند
پشتیبانی کامل از TLS، HTTP/2 و HTTP/3 با مصرف CPU کمتر
مدیریت WebSocket، rate limiting و حتی API gateway
مصرف پایین حافظه حتی با هزاران اتصال همزمان
در حالی که Apache بیشتر روی انعطاف‌پذیری و پشتیبانی از .htaccess و ماژول‌ها تمرکز داره، و Tomcat فقط یه محیط اجرایی Java هست،
وب‌سرور NGINX تبدیل شده به ستاره سایت‌های پرترافیک و معماری‌های مدرن میکروسرویس.


@DevTwitter | <MohammadAli Naseri/>