فیلترینگ در ایران فقط یک دیوار نیست؛ یک آزمایش سیاسی است:
آزمایش اینکه جامعه تا کجا عقب می‌نشیند، بدون اینکه حتی صدایش به جایی برسد.

🔹مسئله این است که فعالیت مدنی در حوزه فیلترینگ، در ایران، اغلب به نتیجه نرسیده؛ نه چون مطالبه بی‌اهمیت بوده، بلکه چون زمین بازی از اول برای بی‌اثر کردن مطالبه طراحی شده است.
وقتی تصمیم‌گیری شفاف نیست، مسئولیت‌پذیری وجود ندارد، نهاد پاسخ‌گو عملاً مبهم است، و هزینه سیاست‌گذار را مردم می‌دهند نه خود حاکمیت، اعتراض مدنی کم‌کم از «فشار اجتماعی» به «تخلیه روانی» تبدیل می‌شود.

🔹ما نامه نوشتیم، کمپین ساختیم، هشتگ زدیم، استدلال آوردیم که فیلترینگ نه اخلاق می‌سازد، نه امنیت پایدار می‌آورد، نه اقتصاد دیجیتال را زنده می‌گذارد.
اما پاسخ چه بود؟
اینترنت کندتر شد، دسترسی محدودتر شد، هزینه زندگی بالاتر رفت، و زیست روزمره بیشتر به گروگان گرفته شد.

🔹و شاید تلخ‌ترین جمله همین باشد:
در کشوری که حتی مطالبه اینترنت آزاد هم به جایی نمی‌رسد، مسئله فقط بسته بودن شبکه نیست؛ مسئله بسته بودن افق گفت‌وگوست.

#اینترنت

@devops_tabriz