.
ی ۱۹۳۰ است؛ جایی در کرانه‌ی رودخانه‌ی می‌سی‌سی‌پی.
بعد از ساعت‌ها کارِ طاقت‌فرسا در مزرعه‌های پنبه، خانواده‌ها دور هم روی ایوان‌های چوبی جمع می‌شدند تا زیر نورِ کم‌سوی فانوس، خستگی‌شان را با موسیقی بیرون بریزند.
موسیقیِ این آدم‌ها، فقط «بلوز» نبود؛ راهی بود برای بقا، برای حفظ خانواده و برای اینکه نگذارند درد و رنج، صدای روحشان را خفه کند.
این پلی‌لیست، بازسازیِ همین حال‌وهواست؛ مجموعه‌ای از قطعاتِ «بلوز دلتا» (Delta Blues) و «جاز روستایی» (Rural Jazz) که از دلِ رنج و استیصال بیرون آمده اما به زیباییِ ستاره‌های آسمانِ جنوب است.
پیشنهاد می‌کنم چراغ‌ها را خاموش کنی، چشم‌هایت را ببندی و اجازه بدهی صدای گیتارهای سیم‌فولادی، هارمونیکا و آوازهای خسته، تو را به آن شب‌های فراموش‌شده ببرد.
Post #10303
55