از طرف دیگر، در دوران پاندمی کووید-۱۹ نیز به دلیل ویژگیهای ضدالتهابی مونتهلوکاست، مطالعات متعددی درباره استفاده از این دارو در بیماران مبتلا به کرونا انجام شد و در برخی مطالعات اولیه، نتایج امیدوارکنندهای در کاهش احتقان بینی و ریه گزارش شد و این موضوع برای ما جالب بود که آیا همان مکانیسم ضدالتهابی میتواند در شرایط دیگری که با التهاب و احتقان راه هوایی مواجه هستیم، یعنی پس از جراحی دو فک، نیز مفید باشد یا خیر. بنابراین تصمیم گرفتیم این فرضیه را بهجای اتکا به تجربه بالینی، در قالب یک مطالعه بالینی کنترلشده بررسی کنیم.
🔹برای اینکه مخاطبان دانشگاهی بهتر با روش مطالعه آشنا شوند، درباره نحوه ارزیابی بیماران و شاخصهایی که بررسی کردید، چه توضیحی میفرمایید؟
برای بررسی دقیق اثر دارو، از رینومانومتری استفاده کردیم تا جریان هوا و مقاومت راه بینی بهصورت عینی اندازهگیری شود.
این مطالعه بهصورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی، کنترلشده و سهسوکور روی ۴۴ بیمار انجام شد.
🔹بسیار خوب. آقلی دکتر حالا به بخش مهم نتایج برسیم و بفرمایید مهمترین یافتهای که در پایان این مطالعه به دست آوردید چه بود؟
مهمترین یافته مطالعه این بود که در گروه دریافتکننده مونتهلوکاست، جریان هوای بینی در دم و بازدم بهطور معنیداری بیشتر و مقاومت راه بینی در دم و بازدم بهطور معنیداری کمتر بود و این تفاوتها از نظر آماری بسیار معنیدار بودند و در هر دو مورد P < 0.001 گزارش شد و به زبان سادهتر، نتایج نشان داد بیمارانی که مونتهلوکاست دریافت کرده بودند، در ارزیابی یک هفته پس از جراحی، عبور هوای بهتری از بینی داشتند.
🔹اگر بخواهیم همین نتیجه را از منظر بیمار نگاه کنیم، این یافته چه اهمیتی دارد؟ بهویژه با توجه به شرایط خاص بیماران در هفتههای ابتدایی پس از جراحی دو فک؟
بیمارانی که تحت جراحی دو فک قرار میگیرند، بهخصوص در روزها و هفتههای اول بعد از عمل، معمولاً با تورم قابل توجه داخل و اطراف بینی مواجه هستند و همین مسئله میتواند باعث احتقان بینی و کاهش عبور هوا شود و از طرف دیگر، در بسیاری از بیماران، در حدود دو هفته اول بعد از جراحی، فکها با فیکساسیون بینفکی یا IMF در وضعیت بسته قرار دارند و بعد از آن نیز بیمار معمولاً از الاستیکهای بینفکی استفاده میکند. در این دوره، به دلیل محدود بودن باز شدن دهان، بیمار امکان تنفس دهانی و تخلیه ترشحات از طریق دهان را هم بهخوبی ندارد. بنابراین باز بودن مسیر بینی برای بیمار اهمیت بسیار بیشتری پیدا میکندو نتایج این مطالعه نشان داد که مونتهلوکاست میتواند با کاهش احتقان و مقاومت راه بینی و بهبود عبور هوا، در این دوره حساس به بیمار کمک کند تا تنفس بینی راحتتری داشته باشد.البته نباید نتیجه مطالعه را بیش از حد تعمیم داد و مطالعه ما نشان داده است که مونتهلوکاست در جمعیت مورد مطالعه اثر مثبتی بر شاخصهای تنفس بینی داشته، اما تجویز آن همچنان باید با توجه به شرایط پزشکی و وضعیت هر بیمار انجام شود و در واقع، هدف ما این بود که برای یک مشکل کاملاً واقعی بیماران بعد از جراحی دو فک، یعنی گرفتگی بینی در شرایطی که بیمار حتی امکان باز کردن مناسب دهان را هم ندارد، یک راهکار علمی و قابل اندازهگیری پیدا کنیم
🔹یکی از نقاط قابل توجه پژوهش، استفاده از یک شاخص عینی برای بررسی وضعیت تنفس بینی است و از نظر شما مهمترین وجه تمایز این مطالعه با مطالعات قبلی چه بود؟
یکی از ویژگیهای مهم این پژوهش، بررسی مستقیم اثر مونتهلوکاست در بیماران تحت جراحی دو فک ارتوگناتیک بود و همچنین ارزیابی ما صرفاً بر اساس احساس یا گزارش بیمار نبود. ما از رینومانومتری استفاده کردیم تا جریان هوا و مقاومت راه بینی را بهصورت عینی اندازهگیری کنیم.
از طرف دیگر، طراحی مطالعه تصادفی، کنترلشده و سهسوکور بود و گروه دریافتکننده مونتهلوکاست با گروه دریافتکننده پلاسبو مقایسه شد.
🔹چنین پژوهشی طبیعتاً حاصل کار یک نفر نیست و همکاری اعضای تیم پژوهش نقش مهمی دارد. درباره اعضای تیم و همکاریهای علمی صورتگرفته در این مطالعه برایمان بفرمایید.
این پژوهش حاصل یک همکاری تیمی و بینالمللی بود.خانم دکتر روژین کفشدار گوهریان و آقای دکتر مهدی جعفری از دانشجویان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در اجرای پژوهش، جمعآوری و تحلیل دادهها مشارکت داشتند. بنده نیز بهعنوان عضو گروه جراحی فک و صورت، در طراحی، متدولوژی، نظارت و اجرای پژوهش مشارکت داشتم و همچنین دکتر Ricardo Grillo از دانشگاه سائوپائولو برزیل در ویرایش حرفه ای مقاله همکاری داشتند.
Post #1882
1.08K