درس‌ واقعی جنگ با ایران

✍️کامران کرمی

🔹 جاستین برانک، پژوهشگر ارشد قدرت هوایی و فناوری در مؤسسه خدمات سلطنتی بریتانیا در مقاله «درس واقعی جنگ ایران» در نشریه فارن افرز، به تناقضی اساسی در راهبرد نظامی آمریکا و اسرائیل می‌پردازد: چگونه ممکن است دو ارتش برخوردار از برتری فناورانه و توانایی حمله به هزاران هدف، با وجود واردکردن خسارت‌های سنگین به زیرساخت‌های نظامی ایران، همچنان نتوانند به اهداف سیاسی حداکثری خود دست یابند؟

🔹پاسخ محوری برانک این است که توانایی نابودی اهداف نظامی با توانایی وادارکردن یک حکومت به تسلیم، دو مسئله کاملا متفاوت‌اند. از نظر او، مشکل اصلی لزوما ضعف قدرت هوایی آمریکا نیست؛ بلکه استفاده از این قدرت برای دستیابی به اهدافی است که تحقق آنها صرفا با بمباران تضمین نمی‌شود.

🔹برانک برای توضیح این مسئله به تجربه تاریخی جنگ‌ها اشاره می‌کند. آلمان نازی با وجود بمباران گسترده شهرها و زیرساخت‌های صنعتی‌اش تا پایان جنگ جهانی دوم مقاومت کرد. کره شمالی نیز زیر حملات سنگین هوایی آمریکا به تسلیم کامل تن نداد. در جنگ ویتنام هم حجم عظیم بمباران نتوانست اراده سیاسی طرف مقابل را درهم بشکند.

🔹طبق تحلیل برانک، برای شکست‌دادن یک ارتش متعارف که باید در میدان باز، بجنگد و از قلمرو مشخصی دفاع کند، قدرت هوایی می‌تواند تعیین‌کننده باشد؛ اما دولتی که هدف اصلی‌اش حفظ کنترل داخلی و جلوگیری از فروپاشی ساختار سیاسی است، الزاما مجبور نیست نیروهای خود را در معرض حملات مستقیم قرار دهد.

🔗جزئیات گزارش در سایت دنیای اقتصاد

✅کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir