چینِ امروز؛ تضاد خیره‌کننده میان مدرنیته و پارانویای امنیتی

🔹اندرو هیگینز، گزارشگر نیویورک‌تایمز، در روایتی از سفر ۶ ماهه خود به چین، پارادوکسِ این کشور را در دوران شی جین‌پینگ ترسیم می‌کند.

🔹از یک‌سو، با کشوری مدرن و خیره‌کننده مواجه هستیم که ثروتی بی‌سابقه دارد و از سوی دیگر، واقعیتی موازی از شکنندگی، ناامنی و پارانویای امنیتی وجود دارد.

🔹این دستگاه امنیتی که به لطف فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی و دوربین‌های همه‌جا‌حاضر به‌شدت توانمند شده، حریم خصوصی را به‌طور کامل زیر پا گذاشته است.

🔹سایه سنگین این نظارت به‌گونه‌ای است که حتی شهروندان عادی نیز از بر زبان آوردن نام «شی» اجتناب می‌کنند و به اشاره به سقف بسنده می‌کنند.

🔹برخلاف دوران دنگ شیائوپینگ که با رویکرد «لمس کردن سنگ‌ها» راه را با آزمون‌ و خطا می‌پیمود، اکنون با قطعیتی جزم‌اندیشانه و وفاداری تزلزل‌ناپذیر به اندیشه «شی» مواجهیم.

🔹نمود این وضعیت در میدان تیان‌آن‌من به اوج می‌رسد؛ جایی که ورود به آن نیازمند مجوز وی‌چت و بازرسی‌های دقیق است و حتی استفاده از خودکار قرمز نیز به دلیل هراس از نمادهای سیاسی ممنوع می‌شود.

🔹چینِ امروز، در سکوتی سنگین فرو رفته که در آن، هر بوته و درختی به‌مثابه پناهگاه یک سرباز دشمن یا جاسوس بالقوه نگریسته می‌شود؛ وضعیتی که این پرسش را برانگیخته: چگونه قدرتی جهانی با چنین وسعتی، از یک خودکار قرمز هراس دارد؟

🔗متن کامل

✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir