✍️ یادداشت امروز:

مدل توسعه فولاد برای ۱۴۱۵

محمدعلی عبدالعظیمی؛ پژوهشگر حوزه فولاد

🔹صنعت فولاد ایران نیازمند گذار از مدل توسعه سنتی به الگویی جدید است.

🔹مدل پیشین که صرفاً بر افزایش ظرفیت تولید بر پایه منابع اولیه تکیه داشت، در مواجهه با مازاد ظرفیت جهانی، رشد کند تقاضا و بحران‌های زیرساختی داخلی، کارایی خود را از دست داده است.

🔹امروزه انرژی نه یک ورودی ارزان، بلکه «شرط تداوم تولید» است که باید در معماری اصلی پروژه‌ها لحاظ شود.

🔹در مدل جدید، واحد اندازه‌گیری توسعه باید از «تعداد تن ظرفیت» به «ارزش اقتصادی قابل‌اتکا» تغییر کند.

🔹هر پروژه جدید باید بر اساس تاب‌آوری در برابر شوک‌های انرژی، امنیت زنجیره، بازارهای متنوع و سودآوری در سناریوهای مختلف (رشد، فشار و شوک) ارزیابی شود؛ به عبارت دیگر، هر پروژه قابل‌اجرا لزوماً مطلوب نیست.

🔹هلدینگ‌های فولادی نیز باید از مجموعه‌های صرفاً تولیدی به «معماران تاب‌آوری و تخصیص سرمایه» تبدیل شوند.

🔹آینده فولاد ایران در گرو جایگزینی «برنامه‌ریزی ثابت» با «توسعه تطبیقی» است؛ جایی که تصمیم‌گیری‌ها نه بر اساس توهم ظرفیت، بلکه بر مبنای تحلیل ریسک و واقعیت‌های اقتصادی صورت می‌گیرد.

🔹بزرگ‌ترین تصمیم این صنعت، نه ساخت کارخانه بعدی، بلکه بازطراحی منطق توسعه است.

🔗متن کامل

✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir