✨ چشم‌انداز بازار نفت؛ گزیده ای از سه گزارش تحلیلی امروز «دنیای اقتصاد» درباره بحران‌های سوختی:

🔺منطقه در دو راهی جنگ و صلح

آیا افزایش صادرات نفتی از تنگه و ادامه سیاست‌های محاصره باعث واکنش نظامی ایران خواهد شد؟

🔹صادرات نفت کشورهای خاورمیانه در ماه جاری به حدود ۱۳ میلیون بشکه در روز بازگشته که بالاترین سطح از فوریه است، اما ایران همچنان تحت محاصره دریایی آمریکا قادر به صادرات نیست. طبق برآوردها، ذخایر نفتی ایران در خارج از کشور تا اواسط اکتبر به پایان می‌رسد.

🔹به گزارش وال‌استریت ژورنال، این امر ممکن است منجر به واکنش ایران شود. زیرساخت‌های انرژی منطقه همچنان در معرض تهدید حملات احتمالی قرار دارند و هرگونه درگیری جدید می‌تواند بازار انرژی جهان را با شوک قیمت مواجه کند.

🔺دیزل در محاصره سه‌گانه

آیا اتکا به ذخایر راهبردی برای بحرانی‌ که همزمان از سه جبهه تغذیه می‌شود، کافی است؟

🔹قیمت دیزل در انگلستان با ثبت رکورد تاریخی ۲.۶۷ دلار در هر لیتر، حتی از اوج بحران جنگ اوکراین فراتر رفته است. این جهش قیمتی نشان می‌دهد چالش اصلی بازار جهانی، دسترسی به نفت خام نیست؛ بلکه کمبود «ظرفیت پالایش و تبدیل آن به فرآورده‌های قابل‌مصرف» است.

🔹مصرف‌کنندگان بریتانیایی اکنون در محاصره‌ای سه‌گانه قرار دارند: اختلالات ناشی از جنگ در تنگه هرمز، احتمال اعمال ممنوعیت صادرات دیزل از سوی آمریکا برای کنترل قیمت‌های داخلی‌اش، و محدودیت صادرات سوخت روسیه بر اثر حملات اوکراین به پالایشگاه‌های این کشور.

🔺همزمانی نفت ارزان‌تر با سوخت گران‌تر

انتقال گلوگاه از نفت خام به پالایش، موجودی و جریان فرآورده

🔹مقایسه بازار انرژی در سال ۲۰۰۸ با ۲۰۲۶، از تغییری ساختاری در «گلوگاه» عرضه حکایت دارد. در سال ۲۰۰۸، بحران ناشی از کمبود و گرانی نفت خام در بخش بالادست بود؛ به‌طوری که نفت ۱۴۷ دلاری، قیمت بنزین و گازوئیل را به شدت بالا برد. اما در سال ۲۰۲۶، با وجود نفت ارزان‌تر (حدود ۹۵ دلار)، قیمت سوخت‌های نهایی به ارقام بی‌سابقه‌ای رسیده است.

🔹دلیل این پارادوکس، انتقال گلوگاه از تولید نفت خام به «پالایش و لجستیک» است. برخلاف سال ۲۰۰۸ که جهان برای خودِ «نفت» پول بیشتری می‌پرداخت، در ۲۰۲۶ هزینه‌های اصلی مربوط به فرآیند «تبدیل و رساندن» نفت به دست مصرف‌کننده است.

✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir