چون عملا داریم همش از این شاخه به اون شاخه میپریم و هیچ تمرکز واحدی برای صرفا یک چیز نداریم.
مثلا من با دوستای بشدت متمرکزم که صحبت میکنم اینجوریم که ببین من نقاشیم خوبه، ساز میزنم، مینویسم، دوتا رشته ورزشی جدا کار میکنم، زبانم خوبه و خیلییی چیزای دیگه که توشون سر رشته دارم و نسبتا خوبم ولی عملا توی هیچ کدومشون به چشم نمیام و موفق نیستم. فقط چون هر چند وقت یکبار خسته میشم و هوس میکنم برم سراغ یه چیز جدید
و اونا اینجورین که وااای چقدر جالب، چقدر خوب، چقدر مستعد. ولی واقعا جالب نیست، واقعا نیست این تنوع طلبیه داره منو از درون میخوره و نابودم میکنه و نمیذاره در نهایت آدم موفقی باشیم
همزمان دارم انرژیمو روی هزاران چیز میذارم و از همه چیز عقب می افتم.