عینِ بارانـی، ولی قدری ز باران خوب‌تر
مثلِ ماهی در دلم، امّا از آن محبوب‌تر

می‌کنی با عشوه‌ات، آشوب در عالم به پا
شهر می‌ترسم شود هر لحظه‌ای آشوب‌تر

تاکه بیرون می‌روی، قلبم به شدّت می‌زند
می‌شوم از داغِ هجرت، اندکی یعقوب‌تر

با عصا بر آبِ دریا می‌زنم، امّا چه سود
آن عصا چوبش یقیناً بود قدری، چوب‌تر

دور می‌گردی، مگر روزی  فراموشت کنم
هرچه باشی دورتر، دل می‌شود مجذوب‌تر

در کتابم بارها گفتم که می‌خواهم تو را
شعر امّا مکتبش باشد کمی، مکتوب‌تر

دلنشینی، نازنینی، مه‌جبینی، بی‌نظیر
مثلِ بارانی، ولی قدری ز باران خوب‌تر

🍃🌺🍃