✍ معماری آرایه، فناوری فرستنده‌ـ‌گیرنده و توان کشف

🔹️ رادار AN/SPY-6(V)4 یکی از پیکربندی‌های خانواده رادارهای AN/SPY-6 یا AMDR ساخت Raytheon است که با هدف ارتقای ظرفیت کشف، رهگیری و مدیریت تهدیدات هوایی و موشکی در ناوگان نیروی دریایی آمریکا توسعه یافته است. این سامانه در مقایسه با رادارهای نسل قبلی AN/SPY-1D(V)، از معماری آرایه فازی فعال (AESA) و ساختار ماژولار مبتنی بر واحدهای RMA بهره می‌برد؛ معماری‌ای که امکان افزایش مقیاس‌پذیری، بهبود حساسیت گیرنده و ارتقای ظرفیت پردازش سیگنال را فراهم می‌کند.

🔹️ در ساختار SPY-6، هر واحد RMA با ابعاد تقریبی 2×2×2 فوت طراحی شده و مجموعه‌ای یکپارچه از اجزای فرستنده‌ـ‌گیرنده، تغذیه، کنترل و پردازش سیگنال را در خود جای می‌دهد. در پیکربندی SPY-6(V)4، آرایه هر وجه از 24 واحد RMA تشکیل می‌شود. این ساختار ماژولار علاوه بر ساده‌سازی فرآیند تولید و نگهداری، امکان توسعه و تنظیم پیکربندی رادار متناسب با محدودیت‌های ابعادی و الزامات عملیاتی شناور را فراهم می‌سازد.

🔹️ یکی از مؤلفه‌های کلیدی در معماری این رادار، استفاده از فناوری نیمه‌رسانای نیترید گالیوم (GaN) در زنجیره فرستنده‌ـ‌گیرنده است. این فناوری در مقایسه با نسل‌های قدیمی‌تر مبتنی بر آرسنید گالیوم (GaAs)، ظرفیت بالاتری برای کار در چگالی توان زیاد، ولتاژ شکست بالاتر و مدیریت بهتر توان حرارتی دارد. البته عملکرد نهایی به طراحی مدار، سامانه خنک‌کاری و شرایط کاری نیز وابسته است. ترکیب این فناوری با معماری AESA، امکان دستیابی به توان تابشی مؤثر و حساسیت گیرندگی بالاتر را در قالب یک سامانه چندمنظوره فراهم می‌کند.

🔹️ بر اساس داده‌های اعلام‌شده برای خانواده SPY-6، افزایش حساسیت نسبت به SPY-1 از مهم‌ترین شاخص‌های ارتقای این نسل محسوب می‌شود. با این حال، ارقام مربوط به بهبود حساسیت باید با توجه به پیکربندی رادار، نوع هدف، باند فرکانسی و شرایط مقایسه تفسیر شوند؛ زیرا افزایش حساسیت به‌تنهایی معادل افزایش یکسان برد کشف برای تمام اهداف نیست. در عمل، این ارتقا می‌تواند احتمال کشف اهداف با سطح مقطع راداری (RCS) پایین‌تر را افزایش دهد و حاشیه عملکرد سامانه را در برابر اهداف کوچک، تهدیدات کم‌ارتفاع و محیط‌های دارای کلاتر بهبود ببخشد

1/2

@Defense_Observatory