Na de oorlog kreeg François in 1952 een voorwaardelijk pardon en begon hij zich opnieuw politiek in te zetten. ind de jaren 1960 werkte hij op het Volksunie-secretariaat te Berchem. In 1977 sloot hij aan bij de Vlaams-Nationale Partij van Karel Dillen. Vanaf eind de jaren 1970 tot de ontbinding in 1983 onderhield hij nauwe contacten met de Vlaamse Militanten Orde (VMO) van Bert Eriksson voor wie hij een soort raadgever was. Tevens werkte hij van bij het ontstaan, in 1980, regelmatig mee aan Periodiek Contact, het maandblad van de Brabantse oostfrontersorganisatie Hertog Jan van Brabant.