وقتی کسی رو میبینم که توی موقعیت ما بوده، دلم براش میسوزه. تمام تلاشم رو میکنم تا تنهاش نزارم و کمکش کنم. ادمی باشم که بتونه بهش تکیه کنه. چون نمیخوام مثل من باشه.
نمیخوام مثل من وقتی به بودن یه نفر کنارم نیاز داشتم، تنها باشه. نمیخوام حس منو درک کنه چون تنها بودن اونم وقتی که نیاز به یه نفر داری تا مراقبت باشه خیلی سخته.
اینکه اون فرد همون کسی باشه که ترکت کرده باشه بدتر هم هست. من نیاز داشتم تا تو کنارم باشی اما تو خودت کسی بودی که تنهام گذاشتی.
اگه برگردم عقب، این بار هیچوقت نمیخوام باهات اشنا بشم...

نوشته های پنهان ئیوان، ۳۰ اوریل ۲۰۲۶