اولاً در زمینه‌ی حقوق و عدالت نمی‌تونم معرفی کنم چون خیلی خودم دنبالش نیست. من از مباحث اخلاق خوشم نمیاد.

دوم، از نظر سبک زندگی هوسرل، کیرکگارد و اسپینوزا چون طبق فلسفه‌ی خودشون زندگی کردن و شعار نمی‌دادن. ولی لزوماً فلسفه‌هاشون اولویتم نیست.

سوم، به زباله‌دان تاریخ اعتقادی ندارم چون حتی مثلاً مارکس که خوشم نمیاد هم باز دلیل ظهورش رو درک می‌کنم. شاید بدم نیاد ژیژک رو دیگه نبینم ولی بازم با زباله‌دان پیش نمی‌رم.

در آخر، اگه کمیت رو در نظر بگیریم فیلسوف‌های خداباور بیشتری در تاریخ داشتیم که البته یکی از دلایلش اینه که تا همین صد سال پیش اگه می‌گفتن خدا رو قبول نداریم به سیخ می‌کشیدنشون. اگه معاصرها رو در نظر بگیرم که تعداد آتئیست‌ها و خداباورها تقریباً برابر می‌شه، از آتئیست‌ها بیشتر خوشم میاد. چرا؟ چون حرف‌هاشون بیشتر با عقل سلیم می‌خونه.