DC SALOON

زندگینامه Batman of Zur-En-Arrh
یکی از عجیب‌ترین و قدیمی‌ترین نسخه‌های مرتبط با بتمن است؛ شخصیتی که در ابتدا اصلاً قرار نبود یک نسخه‌ی تاریک یا شرور از Bruce Wayne باشد.
داستان او از سال 1958 و کمیک Batman #113 شروع شد. در آن داستان، بروس وین متوجه می‌شود که به‌نوعی با سیاره‌ای به نام Zur-En-Arrh ارتباط پیدا کرده است. در آنجا با موجودی به نام Tlano روبه‌رو می‌شود؛ موجودی که خودش یک نسخه‌ی محلی از Batman است.
Tlano از بتمن الهام گرفته بود و در سیاره‌ی خودش با جرم مبارزه می‌کرد. او بروس را به دنیای خودش می‌برد تا با دشمنان قدرتمند آنجا مبارزه کنند.
اما نسخه‌ی مدرن Zur-En-Arrh داستان کاملاً متفاوتی دارد.
در دوره‌ی Grant Morrison مشخص شد که Zur-En-Arrh به یک مفهوم روان‌شناختی در ذهن Bruce Wayne تبدیل شده است؛ یک پرسونای پشتیبان که بروس برای بدترین شرایط ممکن در ذهن خودش ساخته بود.
ایده این بود که اگر روزی دشمنانش بتوانند ذهن Batman را نابود یا کنترل کنند، هنوز یک نسخه‌ی دیگر از Batman باقی بماند.
اما این Batman دیگر همان Bruce معمولی نیست.
او احساسات، ترحم و محدودیت‌های اخلاقی Bruce را کنار می‌گذارد و فقط روی یک چیز تمرکز می‌کند:
پیروزی.
Zur-En-Arrh به همین دلیل می‌تواند بسیار خطرناک‌تر از Batman معمولی باشد.
او حاضر است تصمیم‌هایی بگیرد که Bruce Wayne هرگز نمی‌گرفت.
در داستان Batman R.I.P.، این شخصیت اهمیت بسیار بیشتری پیدا می‌کند و مشخص می‌شود که ذهن Bruce برای مقابله با حملات روانی، لایه‌های مختلفی از هویت و دفاع ذهنی ساخته است.
بعدها در دوره‌ی جدیدتر DC، مفهوم Zur-En-Arrh حتی تاریک‌تر شد.
Bruce Wayne این شخصیت را به‌عنوان آخرین خط دفاعی خودش در برابر زمانی که Batman دیگر نتواند ادامه دهد، پرورش داده بود.
اما مشکل اینجا بود که این شخصیت دیگر فقط یک ابزار ذهنی نبود.
Zur-En-Arrh می‌توانست خودش تصمیم بگیرد.
این موضوع در نهایت به داستان F.I.N.D.E.R. و سپس Failsafe ارتباط پیدا کرد؛ سیستمی که برای متوقف کردن Batman در صورت تبدیل‌شدن او به تهدیدی برای جهان طراحی شده بود.
در نتیجه، چیزی که زمانی فقط یک شخصیت عجیب در یک کمیک سال 1958 بود، تبدیل شد به یکی از عمیق‌ترین ایده‌های روان‌شناختی درباره‌ی Batman:
اگر Bruce Wayne تمام احساسات انسانی خودش را کنار بگذارد، چه چیزی باقی می‌ماند؟
جوابش...
Zur-En-Arrh است.
او Batman بدون ترحم است؛ Batman بدون ترس از عبور از خط قرمزها؛ و در بعضی روایت‌ها، Batman بدون Bruce Wayne.
و شاید ترسناک‌ترین قسمت ماجرا همین باشد:
Bruce دشمنی را ساخت که بتواند در صورت شکست خودش، جای او را بگیرد.
اما در نهایت مجبور شد با این حقیقت روبه‌رو شود که...
گاهی خطرناک‌ترین نسخه‌ی Batman، همان نسخه‌ای است که خودش برای نجات دنیا ساخته است.

Batman of Zur-En-Arrh
Batman of Zur-En-Arrh یک شخصیت/پرسونای تاریک از خودِ Bruce Wayne است که در ذهن او به‌عنوان یک شخصیت پشتیبان شکل گرفت.
این نسخه عمداً تمام احساسات و محدودیت‌های اخلاقی Batman را کنار می‌گذارد تا اگر Bruce از نظر روانی شکست خورد، یک Batman بی‌رحم‌تر جای او را بگیرد.
در داستان‌های جدیدتر، این پرسونا حتی به Failsafe و نقشه‌های پنهانی Bruce برای مقابله با خودش ارتباط پیدا می‌کند.

Deadman × Dove
Boston Brand (Deadman) و Dove رابطه‌ای عجیب و کمترشناخته‌شده در تاریخ DC داشتند.
دِدمن که روحی سرگردان بود و نمی‌توانست مثل یک انسان معمولی زندگی کند، به Dove نزدیک شد و احساساتش نسبت به او به یکی از بخش‌های تلخ زندگی پس از مرگش تبدیل شد.

فکت از Superboy-Prime
یکی از عجیب‌ترین ویژگی‌های Superboy-Prime اینه که در Infinite Crisis، قدرتش فقط به مشت و لیزر چشم محدود نبود؛ او توانست با ضربه زدن به دیوار بین جهان‌ها واقعیت را تحت تأثیر قرار بدهد و حتی باعث تغییراتی در خط زمانی و جهان DC شود.
یعنی عملاً مشت‌های Prime آن‌قدر قدرتمند بودند که خودِ ساختار مولتی‌ورس را دستکاری می‌کردند.
نکته‌ی خفن‌تر اینکه در Infinite Crisis #6، Superboy-Prime با Superman of Earth-2 و Superman اصلی درگیر می‌شود و در نهایت ضرباتش به حدی ویرانگر است که نبردشان به یکی از مشهورترین درگیری‌های تاریخ DC تبدیل می‌شود.

Eclipso فکت از
اکلیپسو در ابتدا اصلاً قرار نبود یک موجود کیهانیِ باستانی باشد. در اولین حضورش در House of Secrets #61 (1963)، او در واقع شخصیت شرورِ درون Bruce Gordon بود که به‌خاطر یک الماس سیاه، هنگام کسوف کنترل بدنش را به دست می‌گرفت.
اما در داستان Eclipso: The Darkness Within (1992) مشخص شد که این قضیه خیلی بزرگ‌تر از چیزی بوده که به نظر می‌رسید: اکلیپسو در حقیقت یک موجود باستانی و تجسم خشم و انتقام الهی بوده که در Heart of Darkness، یک الماس سیاه عظیم، زندانی شده بود.
اکلیپسو قبل از Spectre، روح خشم و انتقام خدا بود. بعد از اینکه روش انتقامش بیش از حد به «انتقام شخصی» تبدیل شد، Spectre جای او را گرفت و بین این دو موجود یک دشمنی بسیار قدیمی شکل گرفت.
یعنی اکلیپسو در اصل یکی از قدیمی‌ترین دشمنان Spectre محسوب می‌شود.

فکت :
در کمیک‌های The Sandman گفته می‌شود دث قدیمی‌تر از خودِ جهان فعلی است؛ چون Endless لزوماً با جهان به وجود نیامده‌اند، بلکه با مفاهیم بنیادی هستی ارتباط دارند.
اما نکته‌ی عجیب‌تر اینه که دث خودش هم یک پایان خواهد داشت. وقتی آخرین موجود در آخرین جهان بمیرد، دث آخرین کارش را انجام می‌دهد و سپس خودش هم از هستی خارج می‌شود.
یعنی حتی خودِ مرگ هم در نهایت می‌میرد.

Death of the Endless | دث
دث یکی از هفت عضو خانواده‌ی Endless و خواهر بزرگ‌تر Dream است؛ موجودی که خودِ مفهوم مرگ را در جهان نمایندگی می‌کند. او مثل خدایان معمولی به دنیا نیامده و یک موجود فانی نیست؛ دث از نیروهای بنیادی هستی است و وجودش با چرخه‌ی زندگی و مرگ گره خورده. در کنار Dream، Destiny، Destruction، Desire، Despair و Delirium، خانواده‌ای را تشکیل می‌دهد که هرکدام نماینده‌ی بخشی اساسی از وجود هستند.
با وجود اینکه دث تجسم مرگ است، ظاهر و رفتار او کاملاً برخلاف تصور معمول از مرگ است. او معمولاً به شکل یک دختر جوان با لباس‌های مشکی، موهای سیاه و نماد ankh ظاهر می‌شود. برخلاف Dream که اغلب سرد و مغرور است، دث شخصیتی گرم، شوخ، مهربان و بسیار دلسوز دارد و با انسان‌ها با احترام رفتار می‌کند.
دث در جهان Sandman فقط کسی نیست که در لحظه‌ی مرگ ظاهر می‌شود. نقش او بسیار عمیق‌تر است. او در چرخه‌ی زندگی موجودات حضور دارد و در یکی از معروف‌ترین ایده‌های داستان، دث برای هر موجود دو بار ظاهر می‌شود؛ نخستین بار هنگام تولد، تا آغاز زندگی او را همراهی کند، و بار دوم در پایان زندگی، زمانی که باید آن موجود را از جهان ببرد.
یکی از مهم‌ترین اتفاقات زندگی دث زمانی است که تصمیم می‌گیرد بفهمد فانی بودن واقعاً چه حسی دارد. او برای مدتی خودش را در قالب یک انسان قرار می‌دهد تا زندگی را از دید موجودات فانی تجربه کند. این اتفاق نشان می‌دهد که دث برخلاف ظاهر ترسناکش، ارزش زندگی را عمیقاً درک می‌کند.
رابطه‌ی دث با Dream یکی از مهم‌ترین روابط خانواده‌ی Endless است. Dream موجودی بسیار مغرور و سخت‌گیر است، اما دث یکی از معدود کسانی است که می‌تواند مستقیماً با او حرف بزند و اشتباهاتش را به او گوشزد کند. او بارها تلاش می‌کند Dream را متوجه این حقیقت کند که حتی موجودی مثل او هم نمی‌تواند برای همیشه در گذشته باقی بماند.
یکی از مشهورترین داستان‌های مرتبط با دث، The High Cost of Living است؛ جایی که او برای مدتی در دنیای انسان‌ها زندگی می‌کند و با زندگی روزمره، آدم‌ها و مشکلاتشان روبه‌رو می‌شود. این داستان بیشتر از اینکه درباره‌ی مرگ باشد، درباره‌ی ارزش زندگی است.
دث همچنین در داستان The Time of Your Life نقش مهمی دارد و در مجموعه‌های مختلف Sandman دوباره ظاهر می‌شود. حضور او معمولاً باعث می‌شود داستان از یک ماجرای ساده‌ی فانتزی فراتر برود و درباره‌ی زندگی، پایان، فقدان و معنای وجود صحبت کند.
اما چیزی که دث را واقعاً خاص می‌کند این است که او از مرگ لذت نمی‌برد و دشمن زندگی هم نیست. او صرفاً بخشی از نظم جهان است. برای دث، مرگ مجازات نیست؛ پایان طبیعی چیزی است که زمانی آغاز شده است.
دث همچنین از نظر جایگاه کیهانی یکی از قدرتمندترین اعضای Endless محسوب می‌شود. حتی موجوداتی که از نظر قدرت جادویی یا کیهانی بسیار عظیم هستند، نمی‌توانند به‌سادگی از مفهوم مرگ فرار کنند.
با این حال، دث خودش را برتر از انسان‌ها نمی‌داند. شاید به همین دلیل است که در میان Endless، یکی از انسانی‌ترین و محبوب‌ترین شخصیت‌هاست.
در نهایت، دث نماد پایان نیست؛ او نماد چرخه‌ی زندگی است. تولد، زندگی، تجربه، پیرشدن و در نهایت مرگ.
و شاید عجیب‌ترین حقیقت درباره‌ی او همین باشد:
موجودی که نماینده‌ی مرگ است، بیشتر از هر شخصیت دیگری به انسان‌ها یادآوری می‌کند که زندگی چقدر ارزشمند است.

Morpheus می‌میرد.
اما Dream به‌طور کامل نابود نمی‌شود.
چون Dream فقط یک فرد نیست.
Dream یک مفهوم است.
بعد از مرگ Morpheus، Daniel Hall تبدیل به تجسم جدید Dream می‌شود.
یعنی
Morpheus تمام می‌شود...
اما Dream ادامه پیدا می‌کند.
یکی از عجیب‌ترین ویژگی‌های Dream این است که مرگ او به معنای نابودی مفهوم رؤیا نیست.
او می‌تواند بمیرد...
اما رؤیا نمی‌تواند برای همیشه از بین برود.
به همین دلیل، پایان Morpheus در واقع پایان Dream نیست.
بلکه پایان یک شکل از Dream است
Morpheus هزاران سال پادشاه رؤیاها بود.
او قدرتمند بود.
جاودانه بود.
و تقریباً هیچ موجود معمولی نمی‌توانست با او مقابله کند.
اما بزرگ‌ترین دشمن Dream هیچ‌وقت یک خدا یا شیطان نبود.
بزرگ‌ترین دشمنش خودش بود.
غرورش.
لجبازی‌اش.
و ناتوانی‌اش در تغییر.
در نهایت فهمید که حتی یک موجود جاودانه هم نمی‌تواند برای همیشه همان آدم سابق باقی بماند.
و همین باعث شد سرنوشتش را بپذیرد.
Morpheus مرد...
اما Dream باقی ماند.
چون تا وقتی موجودی در جهان خواب ببیند...
پادشاه رؤیاها هیچ‌وقت واقعاً از بین نمی‌رود

DREAM

نام: Dream
نام‌های دیگر: Morpheus، Lord of Dreams، Sandman، Oneiros
نژاد: The Endless
اولین حضور: The Sandman #1 — 1989
خالق: Neil Gaiman
Dream یکی از هفت عضو خانواده‌ی Endless است؛ موجوداتی که از خدایان معمولی بسیار متفاوت‌اند.
آنها نماینده‌ی نیروهای بنیادی هستی هستند:
Destiny، Death، Dream، Destruction، Desire، Despair و Delirium.
Dream تجسم خواب و رؤیا است.
او نه یک انسان است و نه یک خدا.
او چیزی بسیار قدیمی‌تر است؛ موجودی که تا زمانی که موجودات زنده خواب می‌بینند، معنای وجودش ادامه دارد
Dream فرمانروای The Dreaming است؛ قلمرویی عظیم که در آن رؤیاها، کابوس‌ها و داستان‌های ذهن موجودات شکل می‌گیرند.
در این قلمرو، Dream تقریباً فرمانروای مطلق است.
او قصر خودش را دارد و موجودات بی‌شماری در The Dreaming زندگی می‌کنند.
بسیاری از آنها موجوداتی هستند که انسان‌ها در خواب می‌بینند
در سال 1916، گروهی از جادوگران قصد داشتند Death را به دام بیندازند.
اما اشتباهی به جای او، Dream را احضار کردند.
آنها موفق شدند او را زندانی کنند.
Dream بیش از یک قرن در اسارت باقی ماند.
او هیچ‌وقت تسلیم نشد.
سال‌ها در سکوت منتظر ماند تا فرصتی برای فرار پیدا کند.
در نهایت، Dream توانست از زندان فرار کند.
اما وقتی به The Dreaming برگشت...
همه‌چیز تغییر کرده بود.
قلمرو او ویران شده بود.
بسیاری از موجوداتش ناپدید شده بودند.
و سه وسیله‌ی بسیار مهمش نیز از دست رفته بودند:
Helm، Pouch of Sand و Ruby.
Dream تصمیم گرفت هر سه را پیدا کند.
این آغاز یکی از بزرگ‌ترین ماجراهای زندگی او بود.
Dream ابتدا به دنبال Pouch of Sand رفت.
بعد برای پیدا کردن Helm وارد قلمرو جهنم شد.
اما برای بازگرداندن وسایلش مجبور شد با موجودات قدرتمندی روبه‌رو شود.
یکی از مهم‌ترین دشمنانش Lucifer Morningstar بود.
Dream در نهایت وسایلش را پس گرفت، اما این ماجرا باعث شد دشمنان بسیار قدرتمندتری پیدا کند
سومین وسیله‌ی مهم Dream، Dreamstone بود؛ سنگی که بعدها با نام Ruby شناخته شد.
این شیء قدرت عظیمی داشت توسط John Dee مورد استفاده قرار گرفت.
Dream مجبور شد برای بازپس‌گیری آن با Dee روبه‌رو شود.
این رویارویی یکی از اولین نمایش‌های جدی قدرت واقعی Dream بود
Dream به‌مرور قلمرو خودش را بازسازی کرد.
اما مشکل این بود که در طول قرن‌ها، بسیاری از موجودات و انسان‌ها از او متنفر شده بودند.
بعضی‌ها از او می‌ترسیدند.
بعضی‌ها او را دوست داشتند.
و بعضی‌ها فقط منتظر فرصتی بودند تا انتقام بگیرند.
Dream نیز شخصیتی بسیار مغرور و جدی داشت.
او به قوانین خودش پایبند بود و گاهی حاضر نبود حتی برای کسانی که دوستشان داشت، قوانینش را بشکند
یکی از مهم‌ترین روابط گذشته‌ی Dream با زنی به نام Nada بود.
Nada یک انسان بود و Dream عاشق او شد.
اما رابطه‌ی آنها به تراژدی تبدیل شد.
Dream به دلیل تصمیمی که گرفت، Nada را محکوم کرد و او را به جهنم فرستاد.
سال‌ها بعد، Dream متوجه شد که تصمیمش بیش از حد ظالمانه بوده.
این اتفاق یکی از مهم‌ترین نشانه‌های نقص شخصیتی او بود.
Dream قدرتمند بود...
اما همیشه عادل نبود.
یکی از مهم‌ترین بخش‌های زندگی Dream این است که او به‌تدریج تغییر می‌کند.
در ابتدای داستان، Dream موجودی سرد، مغرور و بسیار سخت‌گیر است.
اما در طول قرن‌ها و اتفاقاتی که پشت سر می‌گذارد، کم‌کم متوجه می‌شود که حتی موجودی مثل او نیز می‌تواند اشتباه کند.
مشکل اصلی اینجاست:
Dream تغییر کردن را بلد نیست.
او هزاران سال یک شخصیت مشخص داشته.
و حالا مجبور است یاد بگیرد که تغییر کند.
Death خواهر بزرگ‌تر Dream است و یکی از مهم‌ترین افراد زندگی او محسوب می‌شود.
Death برخلاف Dream شخصیتی بسیار آرام‌تر و مهربان‌تر دارد.
او بارها به Dream کمک می‌کند تا بفهمد زندگی فقط درباره‌ی وظیفه و قانون نیست.
یکی از معروف‌ترین لحظات رابطه‌ی آنها زمانی است که Death به Dream نشان می‌دهد حتی موجودی جاودانه هم باید بتواند معنای زندگی و تغییر را درک کند
یکی از بزرگ‌ترین دشمنان Dream، The Corinthian است.
Corinthian یک کابوس بود که Dream خودش ساخته بود.
اما این کابوس از کنترل خارج شد و به دنیای انسان‌ها رفت.
او به یکی از خطرناک‌ترین موجودات دنیای Sandman تبدیل شد.
Dream در نهایت مجبور شد با مخلوق خودش روبه‌رو شود.
در نهایت، دشمنان قدیمی Dream نقشه‌ای برای نابودی او می‌کشند.
Dream می‌فهمد که دیگر نمی‌تواند برای همیشه همان موجود سابق باقی بماند.
او بعد از هزاران سال، تصمیمی بسیار بزرگ می‌گیرد.

بلک‌بریار ثورن | Blackbriar Thorn
نام: Blackbriar Thorn
اولین حضور: Swamp Thing #18 — 1975
بلک‌بریار ثورن یک انسان معمولی نبود؛ موجودی باستانی بود که از جادو، طبیعت و نیروهای تاریک به وجود آمده بود.
او در گذشته به‌عنوان یک دروید قدرتمند فعالیت می‌کرد و ارتباط عجیبی با گیاهان و نیروهای طبیعی داشت.
اما وقتی جهان مدرن با دنیای جادویی برخورد کرد، ثورن دوباره بیدار شد.
قدرتش فقط در مبارزه نبود؛ او می‌توانست گیاهان را کنترل کند، طبیعت را علیه دشمنانش به کار بگیرد و از انرژی‌های جادویی استفاده کند.
به همین دلیل، رویارویی با او بیشتر شبیه مبارزه با یک انسان نبود...
بلکه شبیه مبارزه با خودِ طبیعت بود.
بلک‌بریار ثورن در دوره‌های مختلف با قهرمانانی مثل Swamp Thing و دیگر شخصیت‌های جادویی DC درگیر شده است.
اما نکته‌ی ترسناک درباره‌اش این است که او لزوماً به دنبال فتح جهان نیست.
او می‌تواند صرفاً بخواهد طبیعت را از سلطه‌ی انسان‌ها آزاد کند؛ حتی اگر نتیجه‌اش نابودی تمدن بشری باشد.
یعنی برای ثورن، چیزی که انسان‌ها «آخرالزمان» می‌نامند...
ممکن است فقط بازگشت طبیعت به جایگاه واقعی خودش باشد.
و همین طرز فکر، او را به یکی از عجیب‌ترین دشمنان بخش جادویی DC تبدیل می‌کند.