فکت | PEACEMAKER
Christopher Smith در ابتدا قرار نبود یک قاتل دیوانه‌ی صرف باشد؛ ترسناک‌ترین بخش شخصیتش این بود که خودش واقعاً باور داشت کارهایش اخلاقی‌اند.
Peacemaker آن‌قدر در مفهوم «صلح» افراط می‌کند که برای رسیدن به آن حاضر است خشونت را توجیه کند. برای او، مشکل این نیست که کشتن کار اشتباهی است؛ مشکل این است که آیا کشتن می‌تواند به نتیجه‌ای برسد که او اسمش را «صلح» گذاشته یا نه.
این طرز فکر در داستان‌هایش به یک تناقض وحشتناک تبدیل می‌شود:
هرچه بیشتر برای صلح می‌جنگد، بیشتر شبیه همان چیزی می‌شود که ادعا می‌کند با آن مخالف است.
از طرف دیگر، کلاه معروف Peacemaker فقط یک ظاهر عجیب نیست؛ در روایت‌های مختلف با تجهیزات و فناوری‌های متفاوت همراه بوده و به هویت نظامی و وسواس او برای برقراری نظم مرتبط است.
اما چیزی که Peacemaker را از بسیاری از ضدقهرمان‌ها جدا می‌کند این است که او معمولاً خودش را شرور نمی‌بیند.
در ذهن Christopher، او قهرمانی است که حاضر است کارهای وحشتناک را انجام دهد تا دیگران مجبور نباشند آنها را انجام دهند.
و همین، Peacemaker را به یکی از تلخ‌ترین شخصیت‌های DC تبدیل می‌کند:
مردی که آن‌قدر به صلح اعتقاد دارد که ممکن است در مسیر رسیدن به آن، خودش صلح را نابود کند.