دردی ست چون خنجر
یا خنجری چون درد
این من که در من
پیوسته می گرید
در من کسی آهسته می گرید...

پ.ن:آدمی نمی داند غم و عمق معنایی شعر هوشنگ ابتهاج را تاب بیاورد یا آوای محزون شجریان را...؟
و اما شعر عراقی !
چه هم نشینی شگفت انگیزی...
«نظری کن، که به جان آمدم از دلتنگی
گذری کن: که خیالی شدم از تنهایی»

آدمی می ماند چه بگوید ...

🌒
@Davat_sums📜✒️