در روان‌شناسی، «تأخیر در کام‌یابی» به توانایی کنار گذاشتن لذت آنی برای رسیدن به پاداش بزرگ‌تر در آینده اشاره دارد. آزمایش معروف «مارشملو» نشان داد کودکانی که می‌توانستند خوردن شیرینی را به تعویق بیندازند، در بزرگسالی موفقیت‌های تحصیلی و شغلی بیشتری داشتند. این مهارت با عملکرد لوب پیشانی و تنظیم هیجانی مرتبط است. راهبردهای مؤثر شامل حواس‌پرتی، تصور پاداش آینده و تقسیم هدف به گام‌های کوچک است. خبر خوب اینکه تأخیر در کام‌یابی یک ویژگی ثابت نیست و با تمرین قابل تقویت است؛ حتی بزرگسالان می‌توانند آن را بیاموزند.