، در این ساعت خاموش، جهان از هیاهو افتاده و تنها تویی که بیداری. تمام گره‌هایی که امروزم نتوانستم باز کنم، در دست‌های تو می‌گذارم. خستگی روحم را بگیر و جایش اعتمادی آرام بنشان؛ چون می‌دانم فردا هم پیش از بیدار شدن من، در تدبیر توست.