صادق هدايت در كتاب بوف كور مىگويد: گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود، جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست. تنهايى، آرامآرام به درون نفوذ میکند، و انسان را از جهان بيرون جدا میسازد در اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمد حتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد..