دزدیده چون جان می‌روی
اندر میان جان من
سرو خرامان منی،
ای رونق بستان من
چون می‌روی بی‌من مرو
ای جان جان، بی‌تن مرو
وز چشم من بیرون مشو
ای شعله‌ی تابان من
تا آمدی اندر برم
شد کفر و ایمان چاکرم
ای دیدن تو دین من
وی روی تو ایمان من
بی‌پا و سر کردی مرا
بی‌خواب و خور کردی مرا
سرو است و خندان اندر درآ
ای یوسف کنعان من