В процессе своего исторического развития отдельные звуки поменялись местами в тех или иных генетически родственных словах. При этом для даргинского языка чрезвычайно характерно, когда начальный согласный и последующий гласный, отмечаемые в такой последовательности в других языках, меняются местами.
Например, ср.: дарг. унц — лак. ниц «бык»; дарг. ундза — авар. нуцӀцӀа, лак. нуз «дверь»; дарг. уркӀи — лак. дакӀ, авар. ракӀ «сердце»; дарг. анкӀи — лак. лачӀи «пшеница»; дарг. анда — авар. нодо, лак. нетта «лоб»; дарг. икӀ — лак. кӀва, авар. тӀад, ахв. кьа «он (наверху)»; дарг. ит — лак. та «тот»; дарг. гьанкӀ — авар. макъ, лак. накӀ, таб. нивкӀ «сон» и т.д.
Меняются местами и отдельные согласные звуки. Например, ср.: дарг. кӀантӀ — авар. тӀанкӀ «капля»; дарг. лац — таб. цал «стена»; дарг. [ду]ликӀ — авар. тӀул (< *кӀул) «печень»; дарг. дус — авар. сон (< сод) «год».
Встречаются и случаи, когда в начале слова вместо даргинского варианта «согласный + гласный» в арчинском варианте видим «гласный + согласный». Например, ср.: дарг. цӀа — арч. оцӀ «огонь»; дарг. хъу — арч. ух «пашня»; дарг. нирх — арч. инхъ «масло»; дарг. ца — арч. оц «один».
В некоторых словах меняются местами даже целые слоги. Например, ср.: дарг. лутӀи — авар. тӀино «дно»; дарг. урхьу — лак. хьхьири «море»; дарг. гьургьур — лак. хьури «уздечка».
#разное