شاید براتون جالب باشه که بدونید میزم اسم داره. اسمش رو گذاشتم «سپیده‌دم»؛ چون اوایل که می‌رفتم پانسیون همیشه تقریباً موقع طلوع خورشید می‌رسیدم. صبح‌های سرد و تاریک زمستون بود و من و سالن خالی و این میز مطالعه.
دلیل دوم و مهم‌تر همین نوشته‌ی سهراب سپهریه که هر بار با یادآوری‌ش انگیزه می‌گرفتم و لبخند می‌زدم. اسم میزم رو گذاشتم سپیده‌دم تا یادم نره که «من به سپیده‌دم خواهم رسید؛ مبادا بلغزم!»
Post #625
184
Careless Whispers اینو روی میز مطالعه‌م هم نوشته‌م. :)
- ❤ 9
- 🕊 1