سال‌گرد آسمونی شدن آقای محمود درویش عزیزم بود. شاعر عشق و وطن، مردی با چشم‌های روشن، دل‌تنگِ نان و قهوه‌ی مادر.
درست همون سالی که من به دنیا اومدم، شما از این جهان رفتی. چقدر دوست داشتم در آغوش بکشمت. خوش‌حالم از این‌که در عالَمی زندگی می‌کنم که تو روزی درش نفس کشیدی.
سراپا نور باشی و حضور؛ آزاده‌مَردِ سرزمینِ زیتون!
Post #545
262
- 🕊 6
- ❤ 3