Cyan(Lect.)

فردا بالاخره درباره ودرینگ هایتز مینویسم.

Sorry for the rant.

بار آخری که کتاب خریدم ۵ میلیون خرج کردم و وقتی کتاب هام رسیدن هیچ شوق و ذوقی نداشتم چون کیفیتشون ارزش اون پول رو نداشت.

It's really sad that in this damned country you're forced to eventually give up on the things you love, because they grow out of reach each day.

همچنین خیلی ترجیح میدادم که بتونم کتاب هام رو فیزیکی بخرم و به فایل کتاب هایی که حتما دوست داشتم توی کتابخونه‌م رو داشته باشم نزدیک نمیشدم، ولی به این باور رسیدم که ارزشش رو نداره بابت این کیفیت چاپ غم انگیز پول بدم وقتی میتونم روی تبلتم بخونمشون و دیدن جلد پیکسلیتدشون باعث نمیشه سوسایدال شم.

شروع کردم به خوندن یک کتاب دیگه از کازوئو ایشیگورو، چون تمرکز برای چیز های جدی تر ندارم.
Anyway the book I'm reading this time is Never Let Me Go which awfully reminds me of Promised Neverland.

ببخشید که این بار نوشتارم خیلی خشک شد. واقعا گیج هستم.

#The_Great_Gatsby

گتسبی بزرگ، اثر ف. اسکات فیتزجرالد (با الهام گیری فراوان از همسرش، زلدا فیتزجرالد. بحث های زیادی از پلجریزم فسکات از همسرش هست) داستانی رو از زبان نیک کاراوِی روایت میکنه که شاهد دنیایی از ثروت و فقر، دورویی و بی شرمی، بی تفاوتی و امیده.

نیک اتفاقی همسایه گتسبی از آب در اومده، شخصی که خونه‌ش رو دقیقا مقابل خونه کراش پولدار قدیمیش، دیزی، توی محله افراد تازه به ثروت رسیده انتخاب کرده. با برپا کردن مهمونی های آنچنانی، گتسبی امیدواره که بتونه دیزی رو بعد از چند سال دوری دوباره به خودش جلب کنه، و شانس بزرگی که آورده اینه که نیک کازین دیزیه.
البته، دیزی حالا ازدواج کرده و با شوهر پولدارش، تام، که به نظر هم نمیاد کاملا در رابطه خوشحالی باشن، زندگی میکنه. گتسبی تمام تلاشش رو کرده که خودش رو از فرد بی نام و نشونی که بود، هرچند با روش های نچندان شرافتمندانه، ثروتمند کنه تا بتونه جزوی از زندگی دیزی باشه. اصرار شدیدی که برای دوباره برنده شدن قلب دیزی داره، قرار نیست به سادگی انجام بشه و مشکلات دیگه ای رو به دنبال میکشه.

اولین باری نبود که من این کتاب رو خوندم، اما اولین باری بود که زبان اصلیش رو میخونم. سبک نگارش این کتاب یکی از قوی ترین نقاط قوتشه که چه به انگلیسی و چه به فارسی، به خوبی تونست من رو تحت تاثیر قرار بده. نوشتار کتاب بسیار سرزنده و شاعرانه‌ست، و هر کلمه معنی ظاهری و باطنیش رو با قدرت در متن به دوش میکشه. به ندرت میتونید چیزی رو پیدا کنید که قطعه کوچکی از یک تصویر بزرگ نباشه و تاثیری توی قدرت داستان نذاره.

کاراکتر ها انگار از پوست و گوشت و خون هستن--انسانیت غیر کامل اون ها به خوبی ثبت شده و هر کدوم با اهداف و سختی های خودشون در زندگی جلو میرن. هر چند که ممکنه گاهی absurd به نظر برسن، اما چیزی نیست که خارج از تصور باشه.

این کتاب جنبه های مختلفی از زندگی رو در بر میگیره که درباره تمامشون میشه ساعت ها حرف زد، چون یک کتاب تک بعدی نیست و در واقعیت با لایه های متعددی از زندگی وجود داره. با نگارش فوق‌العاده‌ش و موضوعات عمیق مورد بررسیش که با مهارت کنار همدیگه قرار گرفتن باعث میشه بتونید چیزی رو "حس" کنید. این قابلیت و همچنین واقعی بودنش، باعث میشه که این اثر بتونه جاودان باشه و در هر زمانی قابل درک. به عنوان کسی که به سادگی تحت تاثیر قرار نمیگیره، تونستم در اعماق وجودم این کتاب رو حس و برای شخصیت هاش احساس تاسف کنم.

به راحتی میتونم بهش 5 ستاره بدم.

ودرینگ هایتز امروز تموم شد.
اگه تا آخر هفته درباره گتسبی و ودرینگ ننوشتم میتونید همگی شخصا برام توی پیوی میدل فینگر بفرستید.

Middle English reading list:
1. Canterbury Tales
2. Troilus and Criseyda
3. Sir Gawain and the Grean Knight
4. Pearl
5. Piers Plowman
6. A Book of Showings - book three ✅
7. The Book of Margery Kempe - book one ✅
8. Morte Darthur
9. Everyman
10. The Second Shepherds' Play

باید درباره گتسبی مینوشتم ولی داره یادم میره (ببخشید) به زودی مینویسمش.

از سه چپتر فرا تر رفتم و فانش تموم شد.
The racism of these people??

یا مثلا پدر گتسبی به جای اینکه از مرگ پسرش بهم ریخته باشه اینطوری بود که "اوم 😍 خونه پسرم 😍"
؟؟؟

مثلا توی کتاب این خیلی ایمپکت بزرگی داشت که فرد هوملسی که گتسبی توی خونه‌ش راه داده بود زنگ زده بود که من کفش هام رو جا گذاشتم ولی حاضر نبود توی مراسم ختم گتسبی شرکت کنه.

تنها مشکلی که باهاش داشتم این بود که افرادی که بعد از مرگ گتسبی نسبت بهش insensitive بودن رو نشون نداد.

در واقع این هم ریواچ بود

امروز فیلم گریت گتسبی 2013 رو دیدم

فیلم جدیدش رو هم اگه دیدید بگید چطور بود

Why is it so funny