نقدی که من به مدل های زبانی در این پست داشتم اینه که برای ساخت مدل جهانی واقعی، باید فراتر از زبان صرف بریم و به مفاهیم دیگه ای مانند منطق، تجربه‌ فیزیکی، و نشونه‌ های اجتماعی توجه کنیم

به نظر من توانایی استفاده‌ درست و روان از زبان، الزاما به معنای درک عمیق از مفاهیم یا داشتن منطق و عقل سلیم نیست.

مدل های زبانی بیشتر به مدلی از جهان واژگان تکیه می‌ کنن که در اون، معنی از طریق ارتباط میان کلمات شکل می‌گیره، نه با ارجاع به دنیای واقعی، و به نظر من زبان به تنهایی نمیتونه واقعیت و درک انسانی رو به‌ طور کامل منعکس کنه

حقیقتا برای من مدل های زبانی کنونی بیشتر شبیه غار افلاطون هستن، افرادی که درون غار هستن تنها سایه‌هایی از واقعیت رو میبینن و تصورات خودشون رو بر اساس این سایه‌ها میسازن. مدل‌های زبانی بزرگ هم مشابه این افرادن که به جای واقعیت، سایه‌هایی از جهان واژگان رو میبینن و بر اساس اون زبان رو باز تولید می‌کنن.

این مدل‌ها تنها بازتاب‌های زبانی از واقعیت رو درک می‌کنند، نه خود واقعیت

هر چند ما انسانها هم دست کمی از مدل های زبانی نداریم
این مقاله در خور توجهه دوست داشتید مطالعه کنید

https://arxiv.org/abs/2410.21333