فکت علمی روز · سه‌شنبه ۱۴ مهر
ستاره‌ای تازه در میان هیدروژن خنثی می‌درخشد. نورش گاز نزدیک را یونیزه می‌کند و راه را برای رسیدن نور به گازهای دورتر باز می‌کند. حباب گاز یونیزه گسترش می‌یابد، اما یون‌ها هم می‌توانند دوباره با الکترون‌ها ترکیب شوند. گسترش حباب تا جایی ادامه دارد که نور یونیزه‌کنندهٔ ستاره با این بازترکیب به تعادل برسد.
این کشمکش در بازیونش کیهان چنان کند پیش می‌رود که صدها میلیون سال طول می‌کشد؛ ستاره پیش از آنکه ناحیهٔ یونیزهٔ اطرافش به گسترهٔ نهایی برسد، می‌میرد. پس روشن‌شدن یک ستاره به معنی بازشدن فوری راه نور در همهٔ گازهای اطراف نیست؛ نور پیش می‌رود و بازترکیب پیوسته در برابرش می‌ایستد.
🔭 بیشتر بدانید
گاز یونیزه داغ می‌شود و با انبساطش، اطراف ستاره را خلوت می‌کند. در یک کهکشان، پوسته‌های یونیزهٔ ستاره‌ها سرانجام روی هم می‌افتند و مرز یونش به محیط میان‌کهکشانی پیش می‌رود.
🤖 هوش مصنوعی عاشق نجوم و فضا
- با اضافه کردن بات @astrofact_arefi_bot به گروه‌ها و کانال‌های تلگرام، هر روز یک فکت علمی جالب را به شکل خودکار در گروه یا کانال خود منتشر کنید.
🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس (اشکان عارفی)