دربارهٔ تراژدی منابع مشاع
🖋بهزاد عطارزاده
◽️«مسائلی وجود دارند که راه حلِ فنی ندارند». این گزارهْ مَطلع مقالهٔ جریان‌ساز گَرِت هاردین در سال ۱۹۶۸ است با عنوان «تراژدی منابع مشاع»[۱]. منابع مشاع یا مشترک آنهایی هستند که ذیل اصل مالکیت خصوصی افراد نمی‌گنجد و بهره‌مندی از آن میان تمام اعضای یک اجتماع، شهروندان یک کشور یا جمعیت‌های گسترده‌تر مشترک است. منابع طبیعی مانند آب، هوا، جنگل‌ها یا زمین‌های قابل‌سکونت و نیز منابع فرهنگی مانند میراث ملموس و ناملموس تاریخی. «تراژدی» آنجا آغاز می‌شود که منبع مشاعْ پایان‌پذیر باشد و مصرف‌کنندگان بی‌محابا از آن بهره‌برداری کنند.
◽️منطق تراژیک منابع مشاع در ایران را می‌توان در وضعیت آب، خاک، جنگل‌ها، هوای پاک و... سراغ کرد. شاید این روزها چهره هولناک تراژدی را بیش از هرجا در منابع آب کشور ببینیم و در پیامدهای آن: در رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و تالاب‌های پیشتر زنده و اینک خشکیده، در مخازن زیرزمینی ازبین‌رفته یا در معرض مرگ، در زمین‌های فرونشسته، در زمین‌های کشاورزی رو به نابودی و ... .
متن کامل یادداشت👇
Post #247
295
مرکز مطالعات سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران 🔔کمیته سیاستگذاری عمومی انجمن علوم سیاسی ایران و مرکز مطالعات سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران برگزار می‌کنند ❇️معمای منابع مشاع: تأملی بر آراء گَرِت هاردین و اِلینر آسترُم با حضور: دکتر حجت کاظمی عضو هیأت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران دبیر نشست:…Telegraph دربارهٔ تراژدی منابع مشاع «مسائلی وجود دارند که راه حلِ فنی ندارند». این گزارهْ مَطلع مقالهٔ جریان‌ساز گَرِت هاردین در سال ۱۹۶۸ است با عنوان «تراژدی منابع مشاع»[۱]. منابع مشاع یا مشترک آنهایی هستند که ذیل اصل مالکیت خصوصی افراد نمی‌گنجد و بهره‌مندی از آن میان تمام اعضای یک اجتماع،…