✍️ رویکرد حقوق بشری به زبان‌‌های محلی؛ خوانش ماده ۲۷ میثاق حقوق مدنی و سیاسی

سالار سیف‌الدینی: این گزارش قصد دارد با بررسی ماده ۲۷ میثاق حقوق مدنی و سیاسی ۱۹۶۷ که تنها ماده موجود در حوزه اقلیت‌ها در متون مادر حقوق بشر، است به سنجش سنت‌ها و ‌سیاست‌های ایران در نسبت با این ماده پراهمیت بپردازد.

... نکتۀ مهم در این ماده استفاده از لفظ «افراد متعلق به اقلیت‌ها» است. استفاده از چنین عبارتی به جای عبارت صرف «اقلیت‌ها» نشانگر روح فردگرایانه و لیبرال حاکم بر حقوق بشر است. از نظر لیبرالیسم نظام حاکم بر گفتمان قومیت انتخاب‌هایی در برابر انسان‌ها قرار می‌دهند که می‌تواند «فردیت» را محدود کند. بنابراین ترجیح بین تعلق به جامعه اقلیتی و جامعه کلان ملی انتخابی فردی است و نباید با فشار اجتماعی درون گروه روبرو شود. از همین‌رو است که به هنگام توجه به اقلیت‌ها در این متن نه یک مجموعه کلان، بلکه افراد گروه قومی موضوع می‌شوند.
دومین نکته مهم ماده، جنبه سلبی آن است. به نظر حقوقدانان بین‌الملل استنباط تعهدی مثبت و ایجابی از متن این ماده بسیار دشوار است؛ زیرا در متن به «نبایدهای» دولت‌های عضو اشاره شده است نه «بایدها و وظایف ایجابی».

▶️ ادامه مطلب در:
goo.gl/wxrqNm

@cppstehran