چهل روز گذشت…
چهل روزی که کنار هم،
سنگینیِ غمی مشترک را به دوش کشیدیم.

فکر می‌کردیم بالاتر از سیاهی رنگی نیست، اما در این روزها فهمیدیم
غم هم رنگ‌های بی‌شماری دارد؛
رنگِ اشک‌های پنهانی،
رنگِ بغض‌های فروخورده،
رنگِ سکوت‌هایی که میانمان نشست،
و رنگ خشم هایمان.

چهل روز گذشت و هنوز جای این اندوه در دل‌های‌مان تازه است.
دیگر حرفی برای گفتن نمانده،
فقط سکوتی مانده که سنگین‌تر از هر جمله‌ای روی دل‌هامان نشسته است…
🖤🕊